Uzasadnienie
Powód J. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 listopada 2005 r. W sprawie tej powód wniósł wcześniej skargę kasacyjną, która została odrzucona przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 marca 2006 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 4241 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje również od orzeczeń sądu II instancji jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, ale tylko w wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Powód dysponował środkiem prawnym – skargą kasacyjną, którego prawidłowe wniesienie mogłoby doprowadzić do poddanie kontroli ww. orzeczenia przez Sąd
Najwyższy. Powód mógł zatem doprowadzić do ewentualnego wzruszenia skarżonego orzeczenia, ale na skutek niezachowania należytej staranności w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej została ona prawomocnie odrzucona.
Pojęcie wypadku wyjątkowego dotyczy zarówno przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia (wynikających z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych praw i wolności człowieka i obywatela), jak i przyczyn, dla których strona postępowania sądowego nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych do zaskarżenia orzeczenia. Stosownie do treści art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący powinien wykazać w skardze, że występuje wypadek wyjątkowy uzasadniający wniesienie skargi. Warunek ten nie został spełniony. Przytoczone uzasadnienie nie daje podstaw do przyjęcia, że przez wydanie zaskarżonego orzeczenia doszło do naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Skoro powód nie wykazał, że zachodzą wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. należy przyjąć, że skarga została wniesiona od orzeczenia, od którego środek ten nie przysługuje, a zatem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).