Uzasadnienie
Argumentów za odrzuceniem skargi jest kilka. Po pierwsze, skarga nie zawiera precyzyjnie określonego zakresu, w jakim kwestionowany wyrok miałby być uchylony;
wydaje się, że ze sformułowania w skardze można przypuszczać, że chodzi o uchylenie całego wyroku, ale nie zostało to wprost określone, a stanowi wymaganie formalne skargi (art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.). Po drugie, brak w istocie w skardze uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Choć bowiem skarga zawiera część tak zatytułowaną, to wywody tam zawarte nie spełniają wymagań pozwalających na uznanie ich za właściwe uzasadnienie rzeczonego wniosku. Są to w istocie rozważania będące polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, które w ogóle nie odwołują się do kryteriów określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Po trzecie, w ogóle wątpliwa jest dopuszczalność skargi, zgodnie bowiem z art. 3983 § 3 podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące 2 ustalenia faktów lub oceny dowodów, tymczasem w skardze jest kwestionowane oddalenie wniosków dowodowych na podstawie art. 217 § 2 k.p.c.
Skarga nie zawiera wniosku o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu. Sąd Najwyższy nie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.