Postanowienie SN z 7 marca 2008 r., III CSK 26/08

Wydany

7 marca 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa L. Z. przeciwko B. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt III Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Kazimierz Zawada

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać między innymi wniosek o przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku.

Skarga pozwanego zawiera wniosek o przyjęcie, nie zawiera jednak odpowiadającego wymaganiom art. 3989 § 1 k.p.c. uzasadnienia tego wniosku.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno odwoływać się do okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest – tak jak w niniejszej sprawie - twierdzenie skarżącego, że zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości oraz twierdzenie o występowaniu nieważności postępowania, to skarżący powinien w uzasadnieniu wniosku określić przepisy budzące poważne wątpliwości i przytoczyć argumenty przemawiające za potrzebą ich wykładni, jak też wskazać uchybienia skutkujące nieważnością postępowania przed sądem drugiej 2 instancji. (por. między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r.,

III CZ 61/05, niepubl., oraz uchwałę połączonych izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej oraz Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r.

III CZP 72/02 OSNC 2003/7-8/92).

Skarga kasacyjna pozwanego nie spełnia powyższych wymagań, nie wymienia bowiem nawet przepisów, które miałyby być przedmiotem wykładni, ani nie wskazuje przyczyn podnoszonej nieważność postępowania.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.