Postanowienie SN z 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14

Wydany

19 listopada 2014 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa W.T. przeciwko R.-S. sp. z o.o. z siedzibą w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 marca 2014 r., odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Skład

SSN Jacek Gudowski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok z dnia 30 października 2012 r. Sądu Okręgowego w K. w sprawie o zapłatę.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność i występujące w sprawie zagadnienie prawne dotyczące skuteczności odstąpienia od umowy przez pozwaną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Podstawy kasacyjne stanowią sformalizowany, konstrukcyjny element skargi kasacyjnej. Ze skargi wynika – i ze sposobu sformułowania podstawy – że podniesiono jedynie podstawę w postaci „obrazy prawa procesowego”, tj. art. 233 § 1 z związku z art. 328 § 2 k.p.c. W tej sytuacji ewentualne zarzuty merytoryczne dotyczące kolizji przesłanek art. 490 i 635 k.c., stanowiące uzasadnienie podstawy obejmującej obrazę art. 233 § 1 k.p.c., nie mogą być traktowane jako odrębna podstawa kasacyjna.

Z tych względów, zważywszy, że oparcie skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących oceny dowodów. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3983 § 3 w związku art. 3986 § 3 k.p.c.).

Koszty odpowiedzi na skargę kasacyjną, w której nie zawarto argumentów wskazujących na wady konstrukcyjne skargi, uzasadniających jej odrzucenie, nie mogą być – w razie odrzucenia skargi przez Sąd Najwyższy – uznane za koszty celowej obrony (art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.). W związku z tym zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek strony pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oddalono.