Postanowienie SN z 30 maja 2008 r., III CSK 40/08

Wydany

30 maja 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. H. przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i

Skład

SSN Jacek Gudowski

Sentencja

1. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 września 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w K. z dnia 9 maja 2007 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanego

Skarbu Państwa – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz powódki A. H. kwotę 223 232,77 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 18 listopada 2005 r. do dnia zapłaty.

Od tego wyroku pozwany Skarb Państwa - Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i

Autostrad wniósł skargę kasacyjną, którą sporządził i sygnował profesjonalny pełnomocnik – radca prawny, legitymujący się umocowaniem Generalnej Dyrekcji Dróg

Krajowych i Autostrad.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepis ten nie ma jednak zastosowania m. in. wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.).

Oznacza to, że w sytuacji, w której Skarb Państwa reprezentowany jest w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez Prokuratorię Generalną, przymus adwokacko- radcowski – w ujęciu art. 871 k.p.c. – nie obowiązuje.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417), która weszła w życie w dniu 15 marca 2006 r., do zadań Prokuratorii Generalnej należy wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym. Przepis ten przyznaje zatem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wyłączną zdolność postulacyjną radcom

Prokuratorii Generalnej. W sprawach, w których obowiązuje wyłączne zastępstwo

Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną, czynności podjęte przez inne podmioty niż radcy Prokuratorii Generalnej są nieskuteczne.

Skoro zatem skargę kasacyjna w niniejszej sprawie, wniesiona w dniu 19 listopada 2007 r., nie została sporządzona i podpisana przez radcę albo starszego radcę Prokuratorii Generalnej, zatem – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2006 r., I CZ 47/06, OSNC 2007, nr 5, poz. 75).

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 3986 § 2 w związku z art. 871 oraz art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).