Postanowienie SN z 30 marca 2007 r., III CSK 58/07

Wydany

30 marca 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku K. S. przy uczestnictwie Gminy M. i in., o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 marca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 10 października 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Hubert Wrzeszcz

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjna od postanowienia

Sądu Okręgowego w R. oddalającego apelację od postanowienia Sądu

Rejonowego w G. o rozgraniczeniu nieruchomości. Uzasadniając wniosek 2 o przyjęcie skargi kasacyjnej, przytoczył argumenty zawarte w części skargi kasacyjnej od słów „Wnoszę o przyjęcie” do słów „mapy na grunt”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a limine.

Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c., i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem obowiązek nałożony na skarżącego polegający na wykazaniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.

Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawcy do rozpoznania nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., ponieważ zawiera ono dowolne argumenty, nienawiązujące do żadnej ze wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie wykazał, że w spawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne 3 wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawiera natomiast polemikę z oceną dowodów, z ustaleniami faktycznymi i zarzuca, że orzeczenie jest „niespójne i sprzeczne samo w sobie”.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c.).

jc