Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez powoda J. K. od wyroku tego Sądu z dnia 27 września 2007 r., albowiem skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia.
W zażaleniu na wymienione postanowienia powód zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 oraz art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że „treść skargi i jej wniosku wskazują w sposób jednoznaczny, iż autor skargi wnosi o jej uwzględnienie, a sposób argumentacji zawiera uzasadnienie tegoż stanowiska”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Jest oczywiste, że wnosząc skargę kasacyjną skarżący chce, żeby została ona uwzględniona. Wyrazem tego jest takie sformułowanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.), żeby przekonać Sąd Najwyższy o zasadności skargi. Nie wystarcza to jednak do przyjęcia skargi do rozpoznania. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, realizującym przede wszystkim cele publicznoprawne, przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniają tylko okoliczności wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien zatem nawiązywać do tych okoliczności, a nie do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Z przytoczenia tych podstaw i ich uzasadnienia nie można wyprowadzać istnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. Jest to stanowisko wyrażone w licznych orzeczeniach Sądu
Najwyższego i utrwalone.
Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) jest samodzielnym elementem skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna niezawierająca wniosku o jej rozpoznanie i jego uzasadnienia dotknięta jest brakiem istotnym, powodującym jej odrzucenie a limine, bez wzywania o uzupełnienie w trybie art. 130 § 1 k.p.c. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna wniesiona przez powoda nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia, Sąd Okręgowy bez naruszenia art. 3984 § 1 pkt 3 i art. 3986 § 2 k.p.c. ją odrzucił.
Z przytoczonych względów zażalenie jest niezasadne i na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. podlega odrzuceniu.