Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił zażalenie L. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 listopada 2005 r., mocą którego Sąd ten nie dopuścił skarżącej do udziału w sprawie w charakterze uczestniczki. Odrzucenie nastąpiło z powodu nieuiszczenia w terminie należnej opłaty.
Postanowienie z dnia 14 czerwca 2006 r. L. L. zaskarżyła skargą kasacyjną, którą Sąd Okręgowy w L. – orzeczeniem z dnia 6 września 2006 r. – odrzucił jako niedopuszczalną. Na postanowienie to L. L. wniosła zażalenie, w którym zakwestionowała stanowisko Sądu Okręgowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje – zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. – od postanowień sądu drugiej instancji co do istoty sprawy oraz od postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie, w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2006 r., wydane wprawdzie w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, a więc w sprawie, w której skarga kasacyjna generalnie jest dopuszczalna, dotyczy jednak odrzucenia zażalenie skarżącej z powodu nieuiszczenia w terminie należnej opłaty. Nie jest to więc – jak trafnie zauważył Sąd drugiej instancji – orzeczenie co do istoty sprawy, lecz orzeczenie formalne, wydane w następstwie nieusunięcia wytkniętego braku pisma. Rzecz jasna, orzeczenie to nie jest także orzeczeniem w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania.
Z tych względów zażalenie nie może być uznane za uzasadnione, co nakazuje orzec, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jc