Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 października 2011 r. Sąd Okręgowy zasądził m.in. od pozwanego na rzecz powodów kwotę 1200 tytułem kosztów postępowania apelacyjnego (pkt III tego wyroku). W uzasadnieniu rozstrzygnięciach o kosztach wyjaśniono to, jakie pozycje składają się na koszty postępowania pierwszoinstancyjnego oraz to, że w postępowaniu apelacyjnym „powodowie ulegli jedynie w nieznacznej części swego żądania”.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wspomnianego wyroku pozwany wnosił o jego uchylenie jako naruszającego regułę wynikającą z art. 100 k.p.c Zdaniem skarżącego, z punktu widzenia zgłoszonego i ocenianego przez Sądy żądania pozwany uległ powodowi w postępowaniu apelacyjnym jedynie w 40%. Powodowie żądali bowiem nakazania pozwanemu naprawy „całej powłoki lakierowej” pojazdu, natomiast Sąd drugiej instancji - zmieniając zaskarżony wyrok na korzyść pozwanego - nie uwzględnił tego żądania powodów odnośnie do trzech elementów powierzchni lakierowej, tj. tylnych drzwi, płyty podłogowej i wewnętrznych elementów karoserii (pkt I wyroku). Według skarżącego, zobowiązany on został jedynie do naprawy „zewnętrznej powłoki lakierowej samochodu”, stanowiącej jedynie 40% całej powłoki lakierowej pojazdu. Fakt ten powinien być zatem brany pod uwagę przy rozdziale kosztów postępowania apelacyjnego (art. 100 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Z ustaleń dokonanych przez Sąd Okręgowy wynika to, że powodowie domagali się od pozwanego wykonania świadczenia obejmującego usługę gwarancyjną jakości w postaci naprawy całej powłoki lakierowej pojazdu.
Sąd pierwszej instancji uwzględnił to żądanie, a w wyniku rozpoznania apelacji pozwanego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i nakazał pozwanemu dokonania naprawy zewnętrznej powłoki lakierowej samochodu „za wyjątkiem drzwi tylnych, w zakresie naprawy których powództwo oddala”. Sąd Okręgowy odwołał się w tym względzie do treści odpowiednich postanowień gwarancyjnych dotyczących powierzchni lakierniczej pojazdu. Z ustaleń wyroku Sądu Okręgowego wynika to, że wykonanie naprawy dotyczącej tylnych drzwi zostało dokonanie 3 (i potwierdzone przez biegłego), natomiast wewnętrzne elementy karoserii i płyta podłogowa pojazdu w ogóle nie podległy ochronie gwarancyjnej.
Powstaje zatem kwestia, czy Sąd Okręgowy mógł przyjąć, że „powodowie ulegli jedynie w nieznacznej części swego żądania”, skoro jednocześnie ostatecznie stwierdził, że pewne elementy powierzchni lakierowanej pojazdu nie były objęte postanowieniami gwarancyjnymi, a strona powodowa - formułując żądanie - utrzymywała jednak inne stanowisko (por. odpowiedź powoda na apelację pozwanego, k. 463 i pismo procesowe powoda z dnia 11 stycznia 2012 r.,
- k. 513 i n.). Kwestia ta wymagałaby jednak bliższego wyjaśnienia przy rozstrzyganiu o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 100 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy uchylił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w pkt III wyroku z dnia 7 października 2011 r. i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania włącznie z kosztami postępowania kasacyjnego (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 k.p.c.).