Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. odrzucił skargę wnioskodawcy przewidzianą w art. 4241 i nast. k.p.c., stwierdzając, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem nie przedłożył w terminie wyznaczonym przez Sąd pełnomocnictwa procesowego oraz nie złożył brakujących odpisów skargi.
Rozpoznając zażalenie, zawierające zarzut „naruszenia prawa procesowego przez jego błędne zastosowanie” (pełnomocnik skarżącego nie wskazał naruszonych przepisów) oraz wniosek o „zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze dalszego biegu”, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Abstrahując od oceny poprawności wniesionego zażalenia w zakresie odnoszącym się do sformułowanego zarzutu a zwłaszcza wniosku zażaleniowego, podlegało ono oddaleniu, bowiem poza stwierdzeniem, że zaskarżone postanowienie „nie jest słuszne i sprawiedliwe”, nie zawiera żadnych argumentów, w świetle których należałoby uznać je za uzasadnione. Nie stanowią ich podane w zażaleniu twierdzenia dotyczące reorganizacji kancelarii pełnomocnika skarżącego, z powodu której pracownicy sekretariatu kancelarii przez przeoczenie nie odebrali w stosownym terminie, awizowanej przez pocztę, sądowej korespondencji.
Zażalenie, jako bezzasadne, należało więc oddalić (art. 39814 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
md