Postanowienie SN z 21 stycznia 2009 r., III CZ 2/09

Wydany

21 stycznia 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A.M. przeciwko E. sp. z o.o. o zapłatę,

Skład

SSN Irena Gromska-Szuster przewodniczący
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz sprawozdawca
SSN Grzegorz Misiurek

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 stycznia 2009 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 września 2008 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił zażalenie P.C., L.P. i L.G. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 czerwca 2008 r., którym Sąd ten odmówił dopuszczenia radcy prawnego J.K. do udziału w postępowaniu z powództwa A.M. przeciwko E. sp. z o.o. i umorzył postępowanie w sprawie. Sąd Okręgowy podzielił ocenę wyrażoną przez Sąd niższej instancji, że powodem uprawnionym do występowania w sprawie jest A.M.

pod wezwaniem B., nie zaś A.M., a osoby wnoszące zażalenie nie są uprawnione do reprezentowania powoda.

Postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżyło zażaleniem A.M., reprezentowane przez radcę pr. J.K., zarzucając naruszenie art. 12, 58 oraz 178 pkt 1 w związku z art. 87 pkt 1 i 2 Konstytucji, a także art. 1 Konkordatu między

Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską z dnia 23 kwietnia 1998 r. (Dz. U. Nr 51, poz. 318), art. 1 i 11 ustawy - prawo o stowarzyszeniach (jedn. tekst Dz. U. Z 2001 r., nr 79, poz. 855), art. 38 k.c., ponadto także art. 9, 86, 125, 128, 148 § 1 i 2, art. 328 § 2 w związku z art. 13 § 2, oraz art. 365 § 2 k.p.c. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarżący, wnosząc zażalenie, przeoczył fakt, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest umorzenie postępowania w sprawie. W takiej zaś sytuacji właściwym środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Wynika to jasno z art. 3981 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Postępowanie cywilne nie dopuszcza konkurencji środków zaskarżenia tego samego orzeczenia, niewłaściwy środek jest zatem niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3984 w związku z art. 39821 oraz 373 k.p.c. 3