Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia.
W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem orzecznictwa, obowiązek wypłacenia wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu stanowi subsydiarny, publicznoprawny obowiązek Skarbu Państwa służący realizacji zasady równości w postępowaniu cywilnym oraz urzeczywistnieniu prawa do sądu. Obowiązek ten nie mieści się w ramach kosztów procesu w rozumieniu k.p.c., tak więc rozstrzygnięcie sądu o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest orzeczeniem co do kosztów procesu z art. 3941 k.p.c. Tym samym, niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na rozstrzygnięcia sądu II instancji w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010/2/24, z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, Biul. SN 2010/2, s. 11, z dnia 15 kwietnia 2010 r., II CZ 118/09, nie publ.).
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.