Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r. odrzucono apelację pozwanego W. Ł. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 lipca 2010 r., gdyż – mimo wezwania – nie została należycie opłacona.
Wprawdzie pozwany uiścił opłatę w oznaczonej wysokości, jednak wpłacił ją na konto Sądu Rejonowego, a nie Sądu Okręgowego, który wydał zaskarżony wyrok, i nie wpłynęła ona do tego Sądu w terminie wyznaczonym do usunięcia braku.
W zażaleniu pozwany przyznał, że uiścił opłatę na konto Sądu Rejonowego, gdyż omyłkowo wpisał na druku przelewu konto tego Sądu, a nie Sądu Okręgowego, który został zresztą na tym druku wymieniony jako odbiorca przelewu. Zdaniem skarżącego, omyłkowe wskazanie numeru konta nie powinno skutkować odrzuceniem apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że sądem właściwym do uiszczenia opłaty należnej od apelacji jest sąd, który rozpoznawał sprawę w pierwszej instancji, a w szczególnych sytuacjach także sąd drugiej instancji właściwy do rozpoznania apelacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II PZ 15/08, OSNP 2009, nr 23-24, poz. 318 i z dnia 28 listopada 2008 r., V CZ 77/08, niepubl.).
Pozwany, który jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, powinien bez wezwania sądu uiścić należną opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia mu postanowienia Sądu Apelacyjnego, oddalającego wniesione przez niego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie częściowego zwolnienia go od opłaty od apelacji. Pełnomocnik pozwanego powinien uiścić tę opłatę na rachunek Sądu Okręgowego jako sądu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji, jednak – zachowując termin – uiścił ją na konto Sądu Rejonowego, a więc sądu niewłaściwego. Należy zauważyć, że pełnomocnik pozwanego, wnosząc opłatę od apelacji, nie wskazał sygnatury akt sprawy, co uniemożliwiało przekazanie opłaty w terminie na konto sądu właściwego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 1989 r., III CZP 62/89, „Biuletyn SN” 1989, nr 6, s. 14).
Z tych względów zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r. należy uznać za bezzasadne, co uzasadnia jego oddalenie (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.