Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów wobec nieuiszczenia części opłaty od skargi kasacyjnej, tj. kwoty 2000 zł, albowiem w zakresie obowiązku uiszczenia tej kwoty powodowie nie zostali zwolnieni postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r.
Postanowienie zostało zaskarżone przez powodów, którzy wnieśli o jego uchylenie. W zażaleniu zarzucili naruszenie art. 398 § 1 w zw. z art. 398 § 2 k.p.c. oraz art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm. - dalej: u.k.s.c.).
Wskazali także, iż art. 112 ust. 3 u.k.s.c. znajduje zastosowanie jedynie w tych sprawach, gdzie sąd oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów w całości, a w niniejszej sprawie wniosek został częściowo uwzględniony.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, jeżeli pismo podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia, zostało wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego i wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony, tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia, a gdy postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym – od dnia jego ogłoszenia. Nie znajduje zastosowania zasada uregulowana w ust. 2 powołanego przepisu, w myśl której przewodniczący wzywa stronę do opłacenia złożonego pisma, na podstawie art. 130 k.p.c., jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony przed upływem terminu do opłacenia pisma został prawomocnie oddalony.
W judykaturze wskazano, iż ustawodawca w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. nie ogranicza zastosowania normy w nim wyrażonej od całkowitego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec braku takiego zawężenia należy poprzez pojęcie „oddalenia" rozumieć oddalenie dokonane 3 w jakikolwiek sposób, tj. zarówno całkowicie, jak i częściowo (por. postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2011 r., III CZ 70/10, niepubl.). Powodowie w niniejszej sprawie zostali zwolnieni od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 2000 zł, a w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej został oddalony. Wobec częściowego oddalenia wniosku zobowiązani zatem byli do uiszczenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w kwocie 2000 złotych w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2011 r., tj. od dnia 7 marca 2011 r., czego nie dopełnili. W konsekwencji Sąd Apelacyjny zasadnie odrzucił skargę kasacyjną z powodu jej nieopłacenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Sąd Najwyższy zasądził od powodów na rzecz pozwanego kwotę 1800 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, stosownie do treści art. 98 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).