Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy A.S. od postanowienia tego Sądu z dnia 24 listopada 2005 r., albowiem uznał, że skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienia tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
W zażaleniu na wymienione postanowienie wnioskodawca utrzymuje, że skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wprawdzie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku stanowią samodzielny element skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) i powinny być wyróżnione od innych elementów tej skargi (art. 3984 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.) przez zamieszczenie ich w oddzielnej jednostce redakcyjnej pisma, ale można przyjąć, że zamieszczenie w końcowej części uzasadniania podstawy skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę zdania:
„Z tych powodów skarga kasacyjna jest uzasadniona i wnoszę o jej przyjęcie” spełnia ustawowe wymaganie zamieszczenia w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie.
Skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawcę nie zawiera jednakże wymaganego przez art. 3984 §1 pkt 3 k.p.c. uzasadnienia wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania.
Nie można podzielić zapatrywania skarżącego, że odwołanie się do uzasadnienia skargi kasacyjnej wyczerpuje obowiązek uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, że uzasadnienie skargi może być zarazem uzasadnieniem wniosku o jej przyjęcie i, że wobec tego, iż art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. nie mówi jakie ma być to uzasadnienie, to może być ono dowolne („także niemądre”) i tożsame z podstawami kasacyjnymi.
Ponieważ stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1-4 tego przepisu, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinno nawiązywać do tych okoliczności (tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).
Sporządzenie takiego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest nadmiernym wymaganiem, jako że wymaganie to skierowane jest do adwokatów i radców prawnych oraz innych prawników- profesjonalistów, którzy jedynie uprawnieni są do sporządzenia skargi kasacyjnej (art. 871 k.p.c.). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania całkowicie w oderwaniu od okoliczności, które uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.), bez jakiegokolwiek nawiązania do tych okoliczności, jest pozorem uzasadnienia tego wniosku.
Sporządzenie takiego uzasadnienia w istocie oznacza jego brak.
Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie skargi przez sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2 k.p.c.).
Z przytoczonych względów zażalenie jest niezasadnie, wobec czego Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji (art. 13 § 2 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c.).