Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie skarżącej E. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 maja 2013 r., w zakresie, w jakim dotyczy ono odrzucenia zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. odrzucającego zażalenie skarżącej na postanowienie tego Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2012 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
Sąd ustalił, że postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. odrzucił zażalenie skarżącej E. K. od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. odrzucającego zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 15 lutego 2012 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania oraz z dnia 15 stycznia 2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Na postanowienie z dnia 29 maja 2013 r. skarżąca złożyła zażalenie. Wobec objęcia tym zażaleniem postanowień Sądu drugiej instancji z dat wcześniejszych o odrzuceniu środków odwoławczych składanych przez skarżącą w następstwie wydania postanowienia z dnia 15 lutego 21012 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r., odrzucono w tej części zażalenie skarżącej.
Jednocześnie wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia, w tym do sformułowania wniosku zażalenia o zmianę albo uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. W wykonaniu tego zobowiązania pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe, w którym wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 15 lutego 2012 r., a nadto o uchylenie postanowienia z dnia 16 czerwca 2010 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I ACa …/1 i postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. wydanego w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach Sąd drugiej instancji przyjął, iż brak formalny zażalenia w postaci wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. nie został uzupełniony, co uzasadniało odrzucenie zażalenia na podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Postanowienie z dnia 7 sierpnia 2013 r. zaskarżyła zażaleniem E. K., wnosząc o jego uchylenie. Nadto sformułowała szereg innych wniosków 3 dotyczących wcześniejszych postanowień wydanych w sprawie przez Sąd Apelacyjny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., mającym według art. 3941 § 3 k.p.c., odpowiednie zastosowanie do zażaleń wnoszonych do Sądu Najwyższego, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów. Brak jednego z tych elementów powoduje konieczność jego uzupełnienia przez składającego zażalenie w terminie wyznaczonym zarządzeniem sądu, pod rygorem odrzucenia zażalenia, co wynika z odpowiedniego stosowania do postępowania zażaleniowego przepisów o postępowaniu apelacyjnym, tj. art. 370 w zw. z art. 397 § 2, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. Zażalenie E. K. wniesione na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2013 r. nie zawierało wniosku, o którym mowa w art. 394 § 3 k.p.c., o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. W zażaleniu sformułowano bowiem wiele wniosków o uchylenie bądź zmianę innych postanowień wydanych wcześniej m.in. w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny.
Uzasadniało to wezwanie skarżącej przez Sąd do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego wniesionego środka odwoławczego. Trafnie przyjął Sąd Apelacyjny, że pismo, które wniósł pełnomocnik skarżącej po wezwaniu go do uzupełnienia braków formalnych zażalenia także nie zawierało omawianego wniosku odnoszącego się do zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2013 r., lecz jedynie obszerne wywody prawne oraz liczne wnioski, ale odnoszące się do innych postanowień wydanych nie tylko w rozpoznawanej sprawie. W konsekwencji odrzucenie zażalenia, którego braku formalnego, mimo wezwania, skarżąca nie uzupełniła, było uzasadnione.
Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.