Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda, wniesioną od wyroku tego sądu z dnia 22 stycznia 2013 r.
Przyczyną odrzucenia skargi był brak jej uzupełnienia w postaci załączenia pełnomocnictwa skarżącego powoda dla jego pełnomocnika (adwokata) do reprezentowania powoda w postępowania kasacyjnym przed Sądem Najwyższym.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, przedstawione Sądowi pełnomocnictwo nie obejmowało jednak postępowania przed Sądem Najwyższym (k. 453 akt sprawy).
W zażaleniu na to postanowienie strona powoda broniła odmiennego stanowiska, powołując się na samą treść dokumentu obejmującego oświadczenie mocodawcy i inne okoliczności poprzedzające sporządzenie tego dokumentu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Sąd wezwał pełnomocnika (adwokata) strony powodowej do przedłożenia pełnomocnictwa obejmującego reprezentowania tej strony w postępowaniu kasacyjnym w terminie jednego tygodnia pod rygorem odrzucenia skargi (k. 447-448 akt sprawy). W wykonaniu tego zarządzenia dotychczasowy pełnomocnik powoda w załączeniu do pisma z dnia 16 maja 2013 r. przedłożył pełnomocnictwo, które obejmowało „zastępstwo w sprawie własnej przeciwko P. sp. o.o. i n. przed Sądem Apelacyjnym w […] do sygn. akt I ACa …/12 oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym” (k. 453 akt sprawy). Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że wspomniane pełnomocnictwo nie uprawniało jednak dotychczasowego pełnomocnika do występowania w imieniu mocodawcy (powoda) w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym, w tym - do złożenia skargi kasacyjnej.
Z racji charakteru skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie można twierdzić, że przyjęta we wspomnianym dokumencie formuła „występowania w instancjach właściwych” obejmuje także udział w postępowaniu kasacyjny toczącym się przed Sądem Najwyższym. Taki zakres umocowania powinien jednoznacznie wynikać z treści udzielonego umocowania, zwłaszcza wówczas, gdy pełnomocnik taki został wezwany do takiego właśnie uzupełnienia braku wniesionej przez siebie skargi kasacyjnej.
Wbrew stanowisku skarżącego, dla określenia właściwego zakresu przedłużonego już pełnomocnictwa nie mają znaczenia okoliczności podnoszone w uzasadnieniu zażalenia, tj. data udzielenia umocowania, fakt dotychczasowego reprezentowania powoda w postępowaniu przed sądami meriti, brak ograniczenia pełnomocnictwa do niektórych jedynie czynności w postępowaniu kasacyjnym.
W tej sytuacji istniały podstawy do oddalenia zażalenia (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i § § 10, 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (DZ. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).
jw