Postanowienie SN z 21 grudnia 2006 r., III CZ 89/06

Wydany

21 grudnia 2006 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa M.K. przeciwko Gminie Miasta G., Spółdzielni Mieszkaniowej "M i "G." S.A. o zapłatę,

Skład

SSN Zbigniew Strus przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
SSN Antoni Górski sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2006 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 marca 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda M.K., a to z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwoty określonej w art. 3982 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód wnosił o jego uchylenie w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Powód w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podnosił, że Sąd Okręgowy w związku z wniesioną apelacją zwolnił go w ¾ od uiszczenia kosztów sądowych, przyjmując dla wyliczenia wysokości tych kosztów wartość przedmiotu zaskarżenia podaną przez powoda kwotę 50.010 zł. Ponadto twierdził, iż „będący przedmiotem skargi kasacyjnej stan faktyczny w części miał charakter pieniężny, zaś w części niepieniężny”.

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach majątkowych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy zł. Niniejsza sprawa ma bez wątpienia charakter majątkowy, bowiem jej przedmiotem było żądanie zapłaty oraz wydania nieruchomości.

Powód w pozwie podał wartość przedmiotu sporu w wysokości 30.000 zł.

Natomiast w apelacji wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia 45.000 zł, którą następnie podniósł do 50.010 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (zob. drugą tezę postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96 – OSNC 1997, nr 4, poz. 42, postanowienie z dnia 19 czerwca 1997 r., III CZ 25/97 – OSNC 1997, nr 10, poz. 162, postanowienie z dnia 8 listopada 2005 r., I CZ 121/05, niepubl.). Wartością przedmiotu sporu i zaskarżenia nie można dowolnie manipulować. Wartość ta – w sprawach o prawa majątkowe – jest odzwierciedleniem rozmiaru dochodzonego roszczenia. Należy zatem stwierdzić, iż strona nie może skutecznie modyfikować jej w trakcie toczącego się postępowania bez rozszerzenia zakresu roszczenia. Nie zmienia tego fakt przyjęcia podanej przez powoda wartości dla wyliczenia wysokości kosztów przez Sąd Okręgowy. Podzielić należy pogląd Sądu 3

Apelacyjnego, że wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej podana została przez powoda w sposób dowolny.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).