Postanowienie SN z 27 marca 2008 r., III CZ 9/08

Wydany

27 marca 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego „J.(...)” sp. j. w M. przeciwko J. B. o ustalenie,

Skład

SSN Hubert Wrzeszcz przewodniczący
SSN Gerard Bieniek sprawozdawca
SSN Krzysztof Pietrzykowski

Rozpoznanie

w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2008 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt II Ca (…) [II WSC (…)], oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 22.01.2008 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 12.11.2007 r. jako niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia określoną na kwotę 2000 zł, a nadto w skardze kasacyjnej nie zamieszczono wniosku o jej przyjęcie wraz z uzasadnieniem.

Postanowienie to zaskarżył pozwany wnosząc zażalenie, błędnie nazwane skargą kasacyjną, w którym żądał jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie (błędnie nazwane skargą kasacyjną) wniesiono z zachowaniem terminu określonego w art. 394 § 2 k.p.c. Błędne nazwanie tego środka zaskarżenia nie stoi na przeszkodzie merytorycznego jego rozpoznania. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w zażaleniu stwierdzić należy, że nie są one uzasadnione.

Przedmiotem sporu jest ustalenie wygaśnięcia drogi koniecznej, a więc sprawa ma charakter majątkowy. W art. 3982 § 1 k.p.c. ustalono dla tych spraw dopuszczalność skargi kasacyjnej, w których wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 50.000 zł. W niniejszej sprawie powód określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 43 zł, i ta wartość w toku postępowania nie uległa zmianie, a zatem ta kwota wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia. Wprawdzie pozwany wnosząc apelację określił - na wezwanie

Sądu – wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 2000 zł, ale i tak jest to wartość poniżej wysokości określonej w art. 3982 § 1 k.p.c. Już z tego względu Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił skargę kasacyjną pozwanego. Na marginesie należy zauważyć, że także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej nie spełnia wymagań, o których stanowi art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.