Uzasadnienie
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego sądu z 6 kwietnia 2005 r. w sprawie o ustalenie nieważności umowy dzierżawy, ponieważ ustalił, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie – o prawa majątkowe wynosiła 2.252,24 zł, tj. mniej niż wymaga przepis art. 3982 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie powód domaga się jego uchylenia kwestionując majątkowy charakter roszczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Prawo łowieckie w art. 8 ust. 1 stanowi, że w obwodach łowieckich uprawnieni (dzierżawcy i zarządcy) prowadzą gospodarkę łowiecką. Łowiectwo ze swej natury polega na pozyskiwaniu zwierzyny i faktu tego nie zmieniają inne – doniosłe i społecznie akceptowalne cele tego zorganizowanego zajęcia. Łowiectwo rozpatrywane w aspekcie 2 majątkowym oprócz przynoszenia pożytków wymaga też czynienia nakładów osobistych i finansowych związanych z prowadzeniem gospodarki. Dlatego obwody łowieckie wydzierżawia się, a określenie to w pełni odpowiada definicji ustawowej umowy dzierżawy, przez którą wydzierżawiający (nie zawsze właściciel) oddaje dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków, a dzierżawca płaci czynsz (art. 693 § 1 k.c.).
Dzierżawa jest zatem formą gospodarczej aktywności ocenianej również w/g kryterium korzyści majątkowych. Sprawy o prawo dzierżawy mają charakter majątkowy, a dopuszczalność kasacji podlega warunkowi odpowiedniej wartości przedmiotu zaskarżenia.
Postanowienie Sądu Okręgowego odpowiada przeto prawu (art. 3986 § 2 k.p.c.), dlatego zażalenie jako nieuzasadnione zostało oddalone na podstawie art. 3941 § w związku z art. 39814 k.p.c.