Uzasadnienie
H. B. został obwiniony o to, że:
- 1. w dniu 5 czerwca 2013 r. o godz. 18.35 w miejscowości O. prowadził samochód osobowy marki Ford Fiesta w ruchu lądowym znajdując się w 2 stanie po użyciu alkoholu zachodzącym przy zawartości 0,14 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.;
- 2. w czasie i miejscu jak w pkt. 1 kierował w/w pojazdem nie mając do tego uprawnienia, tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.
Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 18 czerwca 2013 r., uznał H. B. za winnego dokonania zarzucanych mu wykroczeń i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 600 zł.
Sąd zwolnił obwinionego od opłaty, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się w dniu 26 czerwca 2013 r.
Kasację, na niekorzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny.
Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 87 § 3 k.w., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec H. B., sprawcy wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.
Słusznie podnosi skarżący, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym i mającym wpływ na jego treść naruszeniem prawa materialnego w postaci art. 87 § 3 k.w., gdyż Sąd Rejonowy w K. nie orzekł w stosunku do obwinionego H. B., który był sprawcą wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., obligatoryjnego, jak wynika z dyspozycji art. 87 § 3 k.w., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K., który będzie zobowiązany do orzeczenia na podstawie art. 87 § 3 k.w. środka karnego zakazu prowadzenia 3 pojazdu (zob. uzasadnienie in fine uchwały SN z 25 marca 2010 r., I KZP 36/09, OSNKW 2010, z. 5, poz. 40).