Postanowienie SN z 24 września 1997 r., III KKO 6/97

Wydany

24 września 1997 r.

Rozpoznanie

w dniu 24 września 1997 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy z wniosku Przedsiębiorstwa Realizacji Kompletnych Obiektów Przemysło- wych "K." Spółki z o.o. w C. o rozpoznanie sporu o właściwość między Sądem Woje- wódzkim w C. i Sądem Apelacyjnym w K. a Naczelnym Sądem Administracyjnym- Ośrodkiem Zamiejscowym w K. p o s t a n o w i ł: o d r z u c i ć wniosek.

Skład

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN

Sentencja

r.

III KKO 6/97

Janusz Łętowski, Andrzej Wasilewski, przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości

Tadeusz Szóstakowski, przedstawiciel Ministra Finansów Maria Paluch.

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Przedsiębiorstwo Realizacji Kompletnych Obiektów Przemysłowych "K." Spół- ka z o.o. w C. w piśmie z dnia 26 czerwca 1997 r. wystąpiła do Kolegium Kompeten- cyjnego przy Sądzie Najwyższym z wnioskiem o: "rozstrzygnięcie sporu negatywne- go o właściwość pomiędzy Sądem Wojewódzkim w C., Sądem Apelacyjnym w K. oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym-Ośrodkiem Zamiejscowym w K.".

W tym wniosku oraz w jego uzasadnieniu, wnioskodawca nie wskazał organu administracji państwowej, którego miałby dotyczyć spór kompetencyjny.

Mając na uwadze wynikającą z art. 190 § 1 Kodeksu postępowania adminis- tracyjnego kompetencję Kolegium Kompetencyjnego do rozstrzygania sporów o właściwość między organami administracji państwowej a sądami przewodniczący

Wydziału w Sądzie Najwyższym wezwał wnioskodawcę do poprawienia i uzupełnie- nia wniesionego wniosku, który jeżeli miałby dotyczyć negatywnego sporu o właści-

• 2 - wość między organami administracji państwowej a sądami powinien wskazać takie organy będące w sporze.

W odpowiedzi na to wezwanie, będący adwokatami pełnomocnicy wniosko- dawcy, w piśmie z dnia 18 lipca 1997 r. określili treść wniosku jako żądanie "o rozs- trzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy sądem powszechnym - Sądem Wojewódz- kim w C. - Sądem Apelacyjnym w K. a organem administracji specjalnej - Naczelnym

Sądem Administracyjnym". W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnicy wniosko- dawcy powołali się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejs- cowego w K. z dnia 5 lutego 1995 r. [...], w którym wprawdzie Sąd ten oddalił wnie- sioną przez Przedsiębiorstwo "K." skargę na decyzję Izby Skarbowej, ale w uzasad- nieniu stwierdził, że dochodzone prez skarżące Przedsiębiorstwo roszczenie o odset- ki z tytułu nadpłaconego podatku ma cywilistyczny charakter prawny. Z kolei w postę- powaniu przed Sądem Wojewódzkim w C. pozew Przedsiębiorstwa "K." został odrzu- cony, a następnie Sąd Apelacyjny w K. oddalił zażalenie na takie postanowienie Są- du Wojewódzkiego. W tym stanie rzeczy zaistniał - zdaniem wnioskodawcy - spór negatywny w rozumieniu art. 192 KPA między: "sądem powszechnym a organem administracji państwowej - administracji specjalnej".

Na rozprawie przed Kolegium Kompetencyjnym w dniu 24 września 1997 r. pełnomocnicy wnioskodawcy nie stawili się pomimo prawidłowego zawiadomienia o tym terminie rozprawy.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zważyło, co następuje:

W rozpatrywanym wniosku Przedsiębiorstwa Realizacji Kompletnych Obiek- tów Przemysłowych "K." Spółki z o.o. w C. zarówno w jego żądaniu, jak i w jego uza- sadnieniu nie zostały nawet powołane warunki sporu o właściwość w rozumieniu przepisów art. 190 § 1 i 192 § 1 pkt 2 KPA, który podlegałby rozpatrzeniu przez Kole- gium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym.

W powołanych przepisach mowa jest o sporze o właściwość między organami administracji państwowej a sądami, przy czym negatywna forma takiego sporu pole- ga na tym, że w sprawie za niewłaściwy uznaje się zarówno organ administracji państwowej, jak i sąd. Podstawowym warunkiem sporu o właściwość w rozumieniu powołanych wyżej przepisów jest zatem to, że po jednej stronie występuje organ ad- ministracji państwowej, a po drugiej sąd. Tymczasem wnioskodawca zupełnie bezza-

• 3 - sadnie przypisuje rolę organu administracji - Naczelnemu Sądowi Administracyjne- mu. Takie stanowisko przedstawione przez pełnomocników wnioskodawcy, którzy są adwokatami jest wręcz niezrozumiałe. Trudno bowiem przyjąć, że adwokaci nie znają systemu sądów, a w szczególności przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Na- czelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Przy okazji należy też zwrócić uwagę na oczywiście bezzasadne traktowanie wyroku Naczelnego Sądu

Administracyjnego o oddaleniu skargi (orzeczenia merytorycznie rozstrzygającego rozpatrywaną sprawę) w kategorii uznania się za niewłaściwym w rozumieniu sporu negatywnego.

Z powyższych przyczyn wniosek podlegał odrzuceniu stosownie do art. 199 § 1 KPC stosowanemu odpowiednio w myśl art. 195 KPA.

========================================