Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2011 r., Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2011 r., o odmowie udzielenia skazanemu D. P. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2012 r. skazany D. P. wystąpił o wznowienie z urzędu wyżej przedstawionego postępowania wykonawczego, gdyż w jego toku doszło do uchybień mających charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. ponieważ wyznaczony mu obrońca z urzędu nie tylko nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy ale w ogóle nie był informowany o terminach posiedzeń.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Treść przepisów zawartych w art. 540 § 1 k.p.k. jasno wskazuje, że przedmiotem orzeczenia o wznowienie postępowania może być tylko prawomocne orzeczenie sądowe rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej. Stanowisko takie jest ugruntowane w judykaturze. Przykładowo, nie stanowią orzeczeń w przedmiocie odpowiedzialności karnej: postanowienie o udzieleniu przerwy w odbywaniu kary (por. postanowienie SN z 15.10.1996 r., sygn. akt IV KKN 274/96), postanowienie o umieszczeniu sprawcy w zakładzie psychiatrycznym (postanowienie SN z 12.06.2003 r. OSNwSK 2003, poz. 1290), postanowienie o ukaraniu uczestnika procesu kara porządkową (por. postanowienie SN z 29.01.2008 r., Prok. i Pr. dodatek nr 1, poz. 27), postanowienie o objęciu skazanego leczeniem w trybie art. 117 k.k.w. (por. postanowienie SN z 16.09.2008 r., OSNKW 2008, nr 12, poz. 98).
W przedstawionej sytuacji, skoro nie jest dopuszczalny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie odmowy udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. pozostawił wniosek skazanego bez rozpoznania.