Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 22 stycznia 2015 r., sygn. akt III KZ 106/14

Metryka

Wydany
22 stycznia 2015 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Roman Sądej
Sprawa
w sprawie W. P. o wznowienie postępowania,
Rozpoznanie
w dniu 22 stycznia 2015 r., zażalenia W. P. na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 września 2014r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 czerwca 2006 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 marca 2006 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca Wydziału odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez W. P., z powodu nieusunięcia braku formalnego, polegającego na niesporządzeniu i niepodpisaniu wniosku przez adwokata lub radcę prawnego.

W zażaleniu na to zarządzenie W. P. przedstawił swoje stanowisko, że w jego sprawie nie jest wymagane sporządzenie wniosku przez adwokata czy radcę prawnego, gdyż wskazywane przez niego okoliczności dotyczą przestępstw ściganych z urzędu.

Zażalenie było oczywiście bezzasadne.

To ustawodawca przesądził o tzw. przymusie adwokackim dla skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, toczącego się również na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia – art. 113 § 1 k.p.w.

2 w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. Żaden sąd, w tym i Sąd Najwyższy nie może nie stosować obowiązujących przepisów ustawowych. Wniosek o wznowienie postępowania, aby w ogóle mógł być merytorycznie rozpoznany, ów wymóg ustawowy spełnić musi.

Twierdzenie skarżącego, że w jego sprawie jest inaczej, pozostać musi jego subiektywnym stanowiskiem, w żadnej mierze nie podważającym zasadności zaskarżonego zarządzenia, które – jako respektujące obowiązującą procedurę – należało utrzymać w mocy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.