Uzasadnienie
R. Z. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II K …/06. Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 listopada 2014 r. – na podstawie art. 119 § 1 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. – wnioskujący został wezwany w terminie 7 dni do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku poprzez wskazanie podstawy wznowienia oraz przytoczenie okoliczności szczegółowo uzasadniających jej istnienie pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne (k.4). W odpowiedzi na wezwanie, skazany nadesłał do Sądu pismo zatytułowane „Wniosek o zmianę kary”, w którym domagał się zmniejszenia orzeczonej wobec niego kary i ponownego rozpatrzenia jego sprawy.
Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2014 r. (k10) na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono R. Z. przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II K …/06.
Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany nie zgadzając się z jego treścią.
W szczególności zaś wnioskujący nie zgodził się z tym, iż nie dotrzymał terminu do uzupełnienia żądanego braku formalnego wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie R. Z. i podniesione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że skarżący w złożonym zażaleniu nie przytoczył racjonalnych argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć zaskarżoną decyzję Sądu Apelacyjnego.
Z treści uzasadnienia zażalenia wynika, iż żalący nie zrozumiał treści wydanego zarządzenia. Wbrew wszelkim twierdzeniom R. Z., podstawę wydania przez Sąd Apelacyjny decyzji o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, nie stanowiło uchybienie 7 dniowemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku lecz w rzeczy samej niepodanie przez skazanego podstaw wznowienia a co za tym idzie nie uzasadnienie w sposób należyty tego wniosku.
Wszakże w Rozdziale 56 Kodeksu postępowania karnego, w art. 540, 540a i 540b k.p.k., wskazano podstawy warunkujące wznowienie postępowania. Od inscenizacji tychże warunków w sprawie, do czego niewątpliwie zobligowany został skazany zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. (k.4), zależny jest dalszy byt postępowania w omawianym przedmiocie. Oznacza to tyle, że na R. Z., jako osobie inicjującej przedmiotowe postępowanie, ciążył obowiązek podania i uzasadnienia powodów wznowieniowych zgodnych z wymogami przytoczonych wyżej przepisów.
Wznowienie postępowania jest bowiem nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia zależnym od ziszczenia wskazanych tam szczególnych przyczyn.
Z treści nadesłanego przez skazanego pisma wynika, iż R. Z. nie wywiązał się w sposób należyty z nałożonego przez Sąd Apelacyjny obowiązku unaocznienia przyczyn wznowieniowych. Jak trafnie zauważono, wnioskujący zażądał ponownego rozpoznania jego sprawy i obniżenia orzeczonej wobec niego kary.
Dodać należy, że pozostałe argumenty to tylko nieudolna polemika co do zakresu przeprowadzonych czynności w sprawie.
W tych okolicznościach zasadnym było wydanie przez Sąd Apelacyjny w toku przeprowadzanych czynności sprawdzających zarządzenia odmawiającego przyjęcia wniosku R. Z. o wznowienie postępowania w sprawie II K../06 z uwagi na nie uzupełnienie jego formalnego braku.
Decyzja Sądu Apelacyjnego, niezależnie od podniesionych w zażaleniu zarzutów, była prawidłowa.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.