Uzasadnienie
J. G. złożył wniosek o unieważnienie orzeczeń wydanych wobec niego w sprawie SR 47/52. Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 10 grudnia 2010 r. wniosek został oddalony, postanowienie to utrzymane zostało w mocy przez Sąd Apelacyjny - postanowienie z dnia 2 lutego 2011 r. J. G. złożył w dniu 5 marca 2012 r. osobiście napisany wniosek o wznowienie postępowania i w dniu 23 marca 2012 r. wezwano go do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku tego wniosku. Wezwanie to dotyczyło uzupełnienia przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono wnioskodawcy w dniu 29 marca 2012 r.
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku wobec nieuzupełnienia braku w zakreślonym terminie.
W zażaleniu wnioskodawca zwrócił uwagę na brak przychylności ze strony sądu dla jego osoby oraz skomplikowanie sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie.
J. G. mógł zatem po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić pełnomocnika w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku. Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Okoliczności faktyczne i dowodowe przedstawiane w zażaleniu nie mogą być rozpoznawane wobec faktu, że wniosku o wznowienie nie sporządził i nie podpisał adwokat. Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie wnioskodawca może ustanowić pełnomocnika z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.