Wyrok SN z 6 sierpnia 1999 r., III RN 36/99

Wydany

6 sierpnia 1999 r.

Rozpoznanie

w dniu 6 sierpnia 1999 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Dzielnicy W.-M. na decyzję Burmistrza Dzielnicy Gminy W.- M. z dnia 23 grudnia 1993 r. [...] w przedmiocie odmowy nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego, na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Adminis- tracyjnego [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 1998 r. [...] o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną.

Skład

Przewodniczący: SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie: SN

Sentencja

r.

III RN 36/99

Zarzut rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administra- cyjnego dotyczący tylko rażącego naruszenia przepisów postępowania nie upoważnia Sądu Najwyższego do oceny zgodności zaskarżonego wyroku z prawem materialnym (art. 39311

KPC w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta

Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym,

Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.).

Andrzej Wasilewski, NSA Bogusław Gruszczyński.

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie ze skargi Prokuratora

Rejonowego Dzielnicy W.-M. na decyzję Burmistrza Dzielnicy Gminy W.-M. z dnia 23 grudnia 1993 r. w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki budynku mieszkal- nego, wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 1998 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem uchylono decy- zję Burmistrza, odmawiającą wydania decyzji o przymusowej rozbiórce domu miesz- 2 kalnego wybudowanego przez Andrzeja S. przy ul. P. w W. W rewizji nadzwyczajnej zarzucono temu wyrokowi rażące naruszenie przepisów art. 7, art. 116 § 1 oraz art. 77 KPA i wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy NSA w Warszawie do po- nownego rozpoznania.

Zdaniem wnoszącego rewizję nadzwyczajną, te przepisy zostały naruszone ustaleniem przez NSA, iż budynek mieszkalny został zbudowany na terenie, na któ- rym plan zagospodarowania przestrzennego wykluczał budownictwo mieszkaniowe.

Zawarto w rewizji nadzwyczajnej także rozważania dotyczące interpretacji art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), który to przepis jest materialnoprawną podstawą orzeczenia o przymu- sowej rozbiórce obiektu budowlanego. Nie postawiono w tym zakresie zarzutu rażą- cego naruszenia prawa lub interesu Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Rewizja nadzwyczajna nie jest uzasadniona.

Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizje nadzwyczajne od orzeczeń NSA stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu kasacyjnym (art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego...

• Dz.U. Nr 43, poz., 189 ze zm.). Wynika stąd, iż w postępowaniu z rewizji nadzwy- czajnej ma zastosowanie art. 39311

KPC. Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nie- ważność postępowania. Granice kasacji wyznaczają – między innymi – podstawy kasacyjne, a więc przepisy, których naruszenie zarzuca wnoszący kasację. Przes- łanką wniesienia rewizji nadzwyczajnej od orzeczenia NSA jest rażące naruszenie prawa lub interesu Rzeczypospolitej Polskiej (art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Od- powiednie stosowanie art. 39311

KPC do postępowania z rewizji nadzwyczajnej oznacza zatem, iż Sąd Najwyższy ocenia zaskarżony wyrok tylko w odniesieniu do tych przepisów, których zastosowanie lub pominięcie – zdaniem wnoszącego rewizję nadzwyczajną – jest rażącym naruszeniem prawa lub interesu Rzeczypospolitej Pols- kiej. Innego rodzaju naruszenie prawa nie może bowiem uzasadniać wzruszenia wy- roku NSA. Dla niniejszej sprawy oznacza to, iż Sąd Najwyższy jest uprawniony jedy- nie do rozpoznawania zarzutów rażącego naruszenia przepisów postępowania.

Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu przed

NSA mają zastosowanie w zakresie określonym w art. 59 ustawy o NSA. Przepis art. 16 § 1 KPA nie jest tam wymieniony, stąd zarzut jego naruszenia jest niezrozumiały i oczywiście nie może być uwzględniony. Powołane w rewizji nadzwyczajnej przepisy art. 7 i art. 77 mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed NSA. Nie są one jednak podstawą do uwzględniania zarzutu bezpodstawnego ustalenia w zas- karżonym wyroku, iż plan zagospodarowania przestrzennego wykluczał budownictwo mieszkaniowe na spornym terenie. Wnoszący rewizję nadzwyczajną stawia ten za- rzut traktując plan zagospodarowania przestrzennego jako zdarzenie faktyczne, któ- rego zaistnienie wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego, zgodnie z art. 7 i art. 77 KPA. Nie jest to pogląd trafny. Plan zagospodarowania przestrzennego jest prawem lokalnym (miejscowym), a w postępowaniu dowodowym nie ustala się prawa, ale fakty. Sporna budowa została rozpoczęta w 1989 r. Obo- wiązywał wówczas art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przes- trzennym (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 17, poz. 99 ze zm.), z którego wynika, iż uchwałę rady narodowej o planie miejscowym ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym oraz zamieszcza się na tablicy w siedzibie terenowego organu adminis- tracji państwowej odpowiedniego stopnia. Charakter miejscowego planu zagospoda- rowania przestrzennego jeszcze wyraźniej określiła ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415 ze zm.). Stanowi ona w art. 7, iż ten plan jest przepisem gminnym. Bezzasadność zarzutu naruszenia art. 7 i art. 77 KPA wynika także stąd, iż w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 maja 1991 r. [...] do- tyczącego tej samej nieruchomości, NSA stwierdził, iż „bezsporne jest, że teren, na którym wzniesione zostały przedmiotowe obiekty, położony jest w otulinie rezerwatu „L.K.” i w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego W. przeznaczony jest pod uprawy rolniczo-polowe, bez prawa zabudowy....”.

Z tych względów, na podstawie art. 39312

KPC w związku z art. 10 ustawy o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego.... orzeczono jak w sentencji.

========================================