Postanowienie z dnia 7 czerwca 2005 r.
III SO 12/05
Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuza- sadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) nie przewidują zaskarżania postano- wień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania.
Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn,
Zbigniew Myszka (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Zbigniewa D. na przewlekłość postępowania Sądu Apela- cyjnego w Lublinie [...] na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Naj- wyższego z dnia 7 grudnia 2005 r. [...] p o z o s t a w i ł zażalenie bez rozpoznania.
U z a s a d n i e n i e
W zażaleniu Zbigniew D. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grud- nia 2004 r. pozostawiające bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie, wnoszący zażalenie twierdził, że nie wiedział, aby Sąd ten rozpatrywał jego zażalenie w dniu 22 września 2004 r., twierdząc, że „nie byłem na tej rozprawie, przebywam w Zakładzie Karnym”. Dla niego wiążące znaczenie ma fakt doręczenia postanowienia Sądu Apelacyjnego, które otrzymał w dniu 29 września 2004 r., tak samo jak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2004 r., które otrzymał w dniu 21 grudnia 2004 r. Przy przyjęciu uzasadnie- nia Sądu Najwyższego wnoszący zażalenie nigdy nie zachował terminu do złożenia „odwołania od jakiejkolwiek sprawy”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
2
Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843, powoływanej dalej jako ustawa) nie przewidują dalszego zaskarżania postanowień wydanych po rozpoznaniu skargi na przewlekłość postę- powania. Oznacza to, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalnym środkiem za- skarżania orzeczeń wydanych w szczególnym trybie przepisów tej ustawy, co spra- wia, że Sąd Najwyższy nie ma prawnych możliwości odnoszenia się lub wyjaśniania wątpliwości wnoszącego zażalenie skierowanych przeciwko postanowieniu o pozo- stawieniu jego skargi bez rozpoznania, a w szczególności sposobowi uzasadnienia tego orzeczenia. Prowadziło to do pozostawienia bez rozpoznania niedopuszczalne- go zażalenia (art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. art. 459 § 1 k.p.k. in fine i art. 430
§ 2 in fine k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k.).
========================================