Postanowienie SN z 24 lutego 2016 r., III SO 9/15

Wydany

24 lutego 2016 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie zażalenia R. K. na niedopełnienie obowiązku przez Prezesa Sądu Okręgowego w B. w zwłoce przesłania protestu wyborczego, Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 lutego 2016 r., odrzuca zażalenie.

Skład

SSN Dawid Miąsik sprawozdawca
SSN Krzysztof Staryk
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Sentencja

r.

Uzasadnienie

R.K. (skarżący) na podstawie art. 394 § 1 k.p.c. wniósł zażalenie na oczywiste niedopełnienie obowiązku przez Prezesa Sądu Okręgowego w B. w zwłoce przesłania jego protestu wyborczego wniesionego do Pierwszego Prezesa

Sądu Najwyższego, co zrodziło skutki prawne w postaci postanowienia Sądu

Najwyższego z 17 listopada 2015 r. o pozostawieniu tego protestu bez dalszego biegu. W dalszej części pisma R. K. doprecyzował, że wnosi zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 17 listopada 2015 r., III SW 165/15 o pozostawieniu jego protestu wyborczego bez dalszego biegu. Skarżący podniósł, że Prezes Sądu Okręgowego w B. dopuścił się oczywistej zwłoki w przesłaniu jego protestu wyborczego, skutkiem czego Sąd Najwyższy przyjął, że został on wniesiony po terminie. W proteście wyborczym skarżący wskazał zaś, że utracił zaufanie do organów państwa polskiego z powodu działań lekarzy oraz 2 prokuratorów i sędziów z B., którzy od 14 lat terroryzują skarżącego postanowieniami mającymi na celu doprowadzenie do zaniechania weryfikacji ujawnionych fałszerstw jego dokumentacji medycznej oraz szeregu innych uchybień, jakich dopuszczają się jego zdaniem służby medyczne oraz organy wymiaru sprawiedliwości w B. Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne.

Zasady określające procedurę wnoszenia protestów wyborczych reguluje ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.;

dalej jako: „Kodeks wyborczy”). Zgodnie z Kodeksem wyborczym protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez

Państwową Komisję Wyborczą. Termin ten nie podlega przywróceniu (art. 322 § 1 zdanie drugie Kodeksu wyborczego).

W przepisach Kodeksu wyborczego nie została przewidziana możliwość wnoszenia środków zaskarżenia od orzeczeń Sądu Najwyższego wydanych w związku z rozpoznawaniem protestów wyborczych, w tym również od postanowień

Sądu Najwyższego o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego biegu.

Przepisy Kodeksu wyborczego, jak również k.p.c. nie przewidują również w ogóle zażalenia do Sądu Najwyższego na czynności Prezesa Sądu Okręgowego, które skarżący kontestuje w swoim piśmie.

Zgodnie z art. 241 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), przeciwko ważności wyborów do Sejmu (odpowiednio do Senatu – art. 258 Kodeksu wyborczego) wnosi się na piśmie do

Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez

Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

Równoznaczne z wniesieniem protestu do Sądu Najwyższego jest nadanie go w tym terminie w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Skarżący złożył pismo zawierające protest przeciwko ważności wyborów w Sądzie Okręgowym w B. 3

Pismo to dotarło do Sądu Najwyższego po terminie przewidzianym w art. 241 § 1

Kodeksu wyborczego w wyniku niewłaściwego działania skarżącego, a nie Prezesa

Sądu Okręgowego w B. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 13 § 2 w związku z art. 370 i w związku z art. 39821 k.p.c. kc