Postanowienie SN z 17 lipca 2014 r., III SPP 133/14

Wydany

17 lipca 2014 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. D. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 lipca 2014 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Skład

SSN Józef Iwulski przewodniczący
SSN Maciej Pacuda sprawozdawca
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Ubezpieczony J. D. wniósł do Sądu Najwyższego skargę, w której domagał się:

1. stwierdzenia, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym – Sądem Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w […] w sprawie o sygnaturze VI AUa …/13 oraz przed

Sądem Okręgowym w W. XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygnaturze akt XIV U …/09 nastąpiło naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki;

2. zobowiązania Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do merytorycznego skontrolowania dodatku specjalnego podanego w zaświadczeniu o wysokości uposażenia i innych należności dla celów zaopatrzenia emerytalnego, na podstawie którego Wojskowe Biuro Emerytalne ustaliło skarżącemu prawo do emerytury wojskowej i podstawę tego świadczenia;
3. przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20.000,00 zł.

W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił między innymi, iż w przedmiotowej sprawie prawo skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone, gdyż od dnia wpływu do Sądu Okręgowego w W. odwołania od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego minęło przeszło 4 lata, a sprawa nie została prawomocnie rozstrzygnięta.

W odpowiedzi na opisaną wyżej skargę Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o jej oddalenie, zgłaszając równocześnie zarzut braku właściwości Sądu

Najwyższego do rozpoznania tej skargi i powołując się w tym zakresie na treść art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1 ust. 1). Z art. 4 tej ustawy w jej aktualnym brzmieniu, ustalonym od dnia 1 maja 2009 r. ustawą zmieniającą z dnia 20 lutego 2009 r. (Dz.U. Nr 6, poz. 498), wynika, że skargę rozpoznaje jeden sąd – co do zasady jest to sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie (art. 4 ust. 1), ale z wyjątkami przewidzianymi w art. 4 ust. 1a, w myśl którego jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem rejonowym i sądem okręgowym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny, a także w art. 4 ust. 1b, zgodnie z którym jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd 3 apelacyjny. Stosownie do art. 4 ust. 2 Sąd Najwyższy jest z kolei właściwy do rozpoznania skargi, jeżeli dotyczy ona przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

W sprawie obecnie rozpoznawanej mamy niewątpliwie do czynienia z przypadkiem wymienionym w art. 4 ust. 1b ustawy. Wynika to bowiem z petitum skargi, w którym (pkt 1) skarżący domaga się stwierdzenia, że nastąpiło naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym – Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygnaturze […] oraz przed Sądem Okręgowym w W. XIV Wydział Ubezpieczeń

Społecznych w sprawie o sygnaturze akt […]”, a także z uzasadnienia tej skargi, w którym kwestionowana jest sprawność postępowania od chwili jego wszczęcia, które nastąpiło w momencie wpływu do Sądu Okręgowego w W. odwołania skarżącego wniesionego od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.

Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy jest zdania, że zgłoszony przez

Prezesa Sądu Apelacyjnego zarzut niewłaściwości Sądu Najwyższego do rozpoznania niniejszej skargi jest w pełni uzasadniony. Dlatego też, kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na treści art. 200 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 i art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji swego postanowienia.