Uzasadnienie
Wyborca S. M. złożył w dniu 21 września 2015 r., kierowane do Sądu Okręgowego w K. „I Wydział Cywilny Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych” pismo nazwane protestem wyborczym „Na nowego Prezydenta Polski”, w którym podniósł, że „Sz. p. kandydat na Prezydenta nieprzyja (?) wników (?) rachunkowych 53% z godziny 21 nadana TVN24h przez Justynę Bochanke Publicznie”. Zdaniem autora pisma, „PKW powinna dyskwalikować kandydata na Prezydenta w przemówieniu osobistym odrzucił 53% i wymusił II turę wyborów”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Choć bardzo nieporadnie napisane oraz w większej części niezrozumiałe, wspomniane pismo zostało jednak nazwane protestem wyborczym. Z jego treści 2 daje się również wyprowadzić ogólny wniosek, że stanowi ono swoisty sprzeciw autora, określającego się jako „wyborca z dnia 10 maja 2015 r.”, przeciwko wyborowi Prezydenta RP.
Uwzględniając te wstępne spostrzeżenia, Sąd Najwyższy uznaje za stosowne przypomnieć, że zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.
W art. 321 § 3 Kodeks wyborczy stanowi z kolei, że wnoszący protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Z kolei, według art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego, protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP może być wniesiony z powodu: 1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania lub wyników wyborów lub
- 2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Wypada również podkreślić, że na mocy art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321 tego Kodeksu. Protest nie spełnia zaś warunków określonych w art. 321 Kodeksu wyborczego wtedy, gdy jego autor nie dochowa wyżej określonego terminu do jego wniesienia oraz postawione w proteście zarzuty nie opierają się na ustawowych podstawach wymienionych w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego.
Odnosząc powyższe rozważania do ocenianego protestu, Sąd Najwyższy stwierdza, że wyniki wyborów Prezydenta RP przeprowadzonych w głosowaniach w dniach 10 maja 2015 r. i 24 maja 2015 r. zostały podane do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą w dniu 25 maja 2015 r. Oznacza to, że protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej można było wnieść począwszy 3 od dnia 25 maja 2015 r., a termin do jego wniesienia upływał w dniu 28 maja 2015 r. (art. 111 k.c. w związku z art. 165 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 323 § 1 Kodeksu wyborczego). W razie nadania protestu adresowanego do Sądu Najwyższego w polskiej placówce pocztowej decydujące znaczenie miała data wysłania pisma (stempla pocztowego). Protestujący złożył natomiast pismo zawierające protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP w Sądzie Okręgowym w K. (a nie w Sądzie Najwyższym) i uczynił to, jak wyżej wskazano, w dniu 21 września 2015 r. Do Sądu Najwyższego protest wpłynął zaś dopiero w dniu 19 listopada 2015 r., czyli znacznie po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Protest taki w oczywisty sposób narusza więc podstawowy warunek określony w art. 321 § 1 Kodeksu wyborczego. Dlatego też, zgodnie z art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego, musi być pozostawiony bez dalszego biegu.
Niezależnie od tego Sąd Najwyższy zauważa, że podniesione w ocenianym proteście zarzuty w ogóle nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego. Tak więc protest nie został oparty na ustawowych przesłankach, wobec czego nie spełnia również warunków określonych w art. 321 § 3 w związku z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego.
Z tych względów, na podstawie na podstawie art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego, orzeczono jak w sentencji.
kc