Uzasadnienie
B. I., jako uprawniony wyborca wniósł na podstawie art. 82 § 1 i 3 Kodeksu wyborczego w dniu 2 czerwca 2014 r., w terminie ustawowym protest wyborczy, w którym domaga się weryfikacji wyników wyborów do Parlamentu Europejskiego w […] okręgu wyborczym, z uwagi na zaistniałą pomyłkę podczas obliczania głosów oddanych na listę nr […]w obwodzie nr […] w siedzibie Obwodowej Komisji Wyborczej w G. Protestujący wskazał, że w protokole opublikowanym w dniu 26 maja 2014 r. na stronie internetowej www.pkw.gov.pl widnieje informacja, z której 2 wynika, że kandydat R. M. (lista nr […]) w wymienionym obwodzie nr […] uzyskał 0 głosów, podczas gdy protestującemu wiadomo od biorącej udział w wyborach D. Ś., że zarówno ona jak i członkowie jej rodziny w liczbie 5 osób oddali głos na tego kandydata. Z relacji B. I. wynika, że D. Ś. zgłosiła nieprawidłowości dotyczące obliczenia głosów oddanych na tego kandydata członkowi komisji wyborczej S. Ż., która potwierdziła, że zaistniał błąd polegający na przypisaniu 5 głosów oddanych na R. M. kandydatce B. K. występującej na liście nr […] pod poz. […].
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje
W związku ze złożonym protestem uprawdopodobniony został fakt udokumentowania w protokole Obwodowej Komisji Wyborczej w G. liczby głosów oddanych na kandydatów R. M. i B. K. w sposób niezgodny ze stanem faktycznym.
Naruszenie w tym zakresie przepisów Kodeksu Wyborczego nie miało jednak wpływu na ostateczny wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 242 § 2 Kodeksu wyborczego orzekł jak w sentencji.
Kandydujący w okręgu nr […] z listy nr […] R. M. otrzymał 1244 głosy, a B. K. 1141 głosów. Największą liczbę głosów, tj. 6906 uzyskała kandydatka umieszczona na pierwszym miejscu tej listy, jednakże nawet ta liczba głosów nie była wystarczająca do uzyskania mandatu. Zatem weryfikacja liczby uzyskanych głosów przez kandydata R. M. i dodanie 5 głosów do wykazanej w protokole liczby 1244, nie miałaby żadnego wpływu na wynik wyborów.