Uzasadnienie
Komitet Wyborczy Wyborców Konfederacja Ruch Obrony Bezrobotnych RP wniósł skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 2 października 2002 r., oddalającą jego skargę na uchwałę Wojewódzkiej Komisji Wyborczej w Kielcach odmawiającą przyjęcia zgłoszenia okręgowych list kandydatów na radnych tego Ko- mitetu. Przyczyną odmowy przyjęcia zgłoszenia było jego złożenie po terminie. Zda- niem Komitetu skarga do Sądu Najwyższego jest dopuszczalna na podstawie analo- gii z art. 64 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz.U. Nr 95, poz. 602 ze zm.).
Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o odrzucenie skargi jako niedopusz- czalnej a w przypadku zastosowania analogii z art. 64h ust. 3 Ordynacji wyborczej - jako złożonej po terminie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu.
Według art. 64h ust. 3 Ordynacji wyborczej komitet wyborczy ma prawo wnie- sienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie PKW o odmowie przyjęcia za- wiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Podobna jest regulacja dotycząca niższego szczebla. Jeżeli komisarz wyborczy odmówi przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego, to komitet może odwołać się do sądu okręgowego (art. 64 i ust. 3 Ordynacji wyborczej). W obu przypadkach droga sądowa przysługuje w razie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.
Natomiast w niniejszej sprawie chodzi o zgłoszenie list kandydatów na rad- nych przez skarżący komitet. W przypadku odmowy rejestracji zgłoszonych list kan- dydatów Ordynacja wyborcza przewiduje dwie drogi zaskarżenia. Jeżeli przyczyną odmowy jest brak odpowiedniego poparcia podpisami wyborców, to właściwy jest sąd okręgowy, a w pozostałych przypadkach - komisarz wyborczy. Postanowienia wydane przez te organy są niezaskarżalne (art. 105 ust. 3, art. 106 ust. 2, art. 140 ust. 1 oraz art. 165 ust. 1 Ordynacji wyborczej).
Zaskarżona uchwała została wydana na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 1 Ordy- nacji wyborczej. Według tego przepisu do zadań PKW należy sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego. Brak jest podstaw do stosowania w drodze analogii wobec tej uchwały przepisu art. 64h ust. 3 Ordynacji wyborczej. Trzeba bo- wiem mieć na uwadze, że ta uchwała - odmiennie niż uchwała PKW odmawiająca przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego - nie rozstrzygała istoty sprawy, lecz oddaliła skargę na uchwałę Wojewódzkiej Komisji Wyborczej. Jest nie- logiczne domaganie się rozpoznania przez Sąd Najwyższy wniesionej na nią skargi w sytuacji, gdy na postanowienie komisarza wyborczego wydane po rozpatrzeniu odwołania od uchwały komisji wyborczej nie przysługuje środek zaskarżenia (art. 106 ust. 2 Ordynacji wyborczej).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.