Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 28 listopada 2007 r., sygn. akt III SW 76/07

Metryka

Wydany
28 listopada 2007 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2007 r.
Skład
SSN Krystyna Bednarczyk przewodniczący
SSN Katarzyna Gonera
SSN Jerzy Kwaśniewski sprawozdawca
Sprawa
sprawy z protestu wyborczego J. Z. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: wydaje opinię, że zarzuty protestu są niezasadne.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

W proteście wyborczym z dnia 2 listopada 2007 r., który wpłynął do Sądu

Najwyższego dnia 5 listopada 2007 r., J. Z. wniósł o ponowne przeliczenie przypadających mandatów na posłów dla poszczególnych okręgów wyborczych i o ustalenie właściwej liczby przypadających mandatów w wyznaczonych okręgach wyborczych. Wnoszący protest podniósł, że Państwowa Komisja Wyborcza mylnie przyjęła liczbę mieszkańców Polski na dzień 19 października 2007 r. inną niż oficjalnie podał Główny Urząd Statystyczny na dzień 30 czerwca 2007 r.

Konsekwencją tej różnicy jest inna norma przedstawicielska, a ta wyznaczałaby inną ilość mandatów przypadających dla poszczególnych okręgów wyborczych, powodując tym samym zmianę liczbową mandatów w okręgach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 101 Konstytucji wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do

Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu na zasadach określonych w ustawie. Zasady wnoszenia protestów wyborczych określa ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360). Na podstawie art. 78 ust. 1 tej ustawy przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła lub senatora może być wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów.

Autor protestu swój zarzut opiera na twierdzeniu o nieprzyjęciu przez

Państwową Komisje Wyborczą liczby mieszkańców Polski ustalonej przez GUS na 30 czerwca 2007 r.

Zarzut ten jest bezzasadny w świetle uregulowanych w Ordynacji wyborczej zasad dotyczących obliczania i uaktualniania jednolitej normy przedstawicielstwa w oparciu o liczbę mieszkańców kraju. Na tej podstawie, zgodnie z art. 137 ust. 1 i ust. 2 Ordynacji wyborczej ustalony został już w ustawie (w załączniku nr 1 do ustawy) podział na okręgi wyborcze oraz liczba posłów wybieranych w każdym okręgu. Ordynacja wyborcza zawiera także w art. 138 określenie trybu uaktualniania danych wynikających ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu wyborczym lub w kraju. Państwowa Komisja Wyborcza przedkłada Sejmowi wnioski w sprawie zmiany granic okręgów wyborczych i liczby posłów w nich wybieranych, jeżeli konieczność taka wynika ze zmian w zasadniczym podziale terytorialnym państwa lub ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu wyborczym lub w kraju. W odniesieniu do wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 października 2007 r. przeprowadzonych na skutek skrócenia kadencji powyższy tryb uaktualnienia jednolitej normy przedstawicielstwa nie podlega zastosowaniu z mocy art. 138 ust. 4 Ordynacji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 80 ust. 1 i 2 Ordynacji wybor- czej Sąd Najwyższy wydał opinię o bezzasadności zarzutów protestu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.