Uzasadnienie
Mieczysław W. w piśmie z dnia 7 lipca 2010 r., nazwanym „protest wyborczy i skarga w trybie art. 63 Konstytucji RP” [...].
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wyborcy przy- sługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wybo- ru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 wrze- śnia 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 73 ust. 3 tej ustawy, wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zarzutów na 2 podstawie art. 72 ust. 1 ustawy może być jedynie naruszenie przepisów tej ustawy lub dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów.
Ze stanowisk Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego wy- nika, że w niniejszym proteście wyborczym Mieczysław W. kwestionuje, iż „w skład Okręgowej Komisji Wyborczej nr 302 B. weszli przedstawiciele sądownictwa’” oraz że poddał w wątpliwość „kwalifikacje moralne członków obwodowych komisji wybor- czych w B.”.
Sąd Najwyższy jest zdania, że używanie przez wnoszącego protest szczegól- nie obraźliwego i prowokacyjnego języka, odnoszącego się do sędziów-domniema- nych lub rzeczywistych członków obwodowych komisji wyborczych, rządu oraz są- dów i Sądu Najwyższego może stanowić nadużycie konstytucyjnego prawa do wnie- sienia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Do odrzucenia skargi na tej podstawie określenia i sformułowania zawarte w prote- ście muszą wykraczać poza granice normalnej i uzasadnionej krytyki, jak ma to miej- sce w niniejszej sprawie. Używanie w proteście wyborczym sformułowań takich jak w niniejszym piśmie jest oczywiście sprzeczne z celem konstytucyjnego prawa do zgło- szenia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i stanowi nadużycie prawa do protestu. Z tego tylko względu niniejszy „protest” jest niedopuszczalny.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.