Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z 26 sierpnia 2015 r., odrzucił skargę kasacyjną Krajowej Izby […](powód) od postanowienia Sądu Apelacyjnego z 21 maja 2015 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd drugiej instancji wyjaśnił, że skarga kasacyjna powoda jest niedopuszczalna, ponieważ postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 maja 2015 r. nie jest postanowieniem w przedmiocie odrzucenia pozwu. Co prawda jest dopuszczalna skarga kasacyjna od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odrzucające 2 odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, jednakże w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z decyzją Prezesa Urzędu, a jedynie z pismem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy. Dlatego skarga kasacyjna od wymienionego postanowienia Sądu Apelacyjnego nie przysługuje, ponieważ nie jest to orzeczenie wymienione w art. 3981 k.p.c. W przepisie tym nie wymieniono postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające odwołanie wniesione od pisma Prezesa Urzędu dotyczącego kwestii materialno-technicznej.
Powód zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego zażaleniem w całości, zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi z powołaniem się na stwierdzenie, że w sprawie nie mamy do czynienia z decyzją Prezesa Urzędu oraz naruszenie art. 47967 § 2 k.p.c. w związku z art. 47958 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej, podczas gdy przepis art. 47967 § 2 k.p.c. przyznaje uprawnienie do złożenia skargi kasacyjnej od każdego orzeczenia sądu drugiej instancji, w tym od orzeczenia utrzymującego w mocy postanowienie, o którym mowa w art. 47958 § 2 k.p.c.
Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie oraz zasądzenie od Prezesa Urzędu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Najwyższy zważył co następuje
Zażalenie powoda okazało się zasadne.
Powód wniósł do Sądu Okręgowego odwołanie, pełniące w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji funkcję pozwu. Odwołanie to zostało odrzucone przez Sąd pierwszej instancji, jako skierowane od przejawu działania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej uznanego przez Sąd pierwszej instancji za akt nie będący decyzją tego organu. Takie rozstrzygnięcie Sądu należy uznać za postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu, ponieważ zamyka drogę postępowania sądowego, w toku którego powód dążył do poddania sądowej kontroli – jako decyzji administracyjnej – komunikatu Prezesa Urzędu o wynikach przeprowadzonych testów MS/PS. W konsekwencji postanowienie Sądu 3
Apelacyjnego z 21 maja 2015 r., należy uznać również za postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu, a od takiego postanowienia służy skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.).
Natomiast zaskarżone postanowienie nie narusza art. 47967 § 2 k.p.c. w związku z art. 47958 § 2 k.p.c., ponieważ przepisy te nie wprowadzają odstępstw od ogólnych zasad dopuszczalności wnoszenia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2015 r., III SZ 4/15).
Przywołane w podstawie zażalenia przepisy k.p.c. znoszą jedynie wymóg przekroczenia określonej wartości przedmiotu zaskarżenia, jako warunek dopuszczalności skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w sprawie z zakresu regulacji telekomunikacji.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
kc