Uzasadnienie
Minister Sprawiedliwości zaskarżył uchwałę Rady Izby Notarialnej w W. nr …/2012 z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie Regulaminu wewnętrznego urzędowania Rady Izby Notarialnej w W. na podstawie art. 47 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.), jako sprzeczną z prawem. W szczególności zarzucił sprzeczność § 2 ust. 14 tego Regulaminu z art. 17 Konstytucji RP oraz z art. 36 § 1 ustawy Prawo o notariacie przez dopuszczenie - w uzasadnionych sytuacjach - możliwości przeprowadzenia głosowania w sprawie podjęcia uchwały przez Radę faksem lub drogą elektroniczną, przy użyciu podpisu elektronicznego. Na tych podstawach skarżący wniósł o uchylenie § 2 ust. 14 załącznika do zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Radzie Izby Notarialnej w W. W uzasadnieniu skargi Minister Sprawiedliwości argumentował, że art. 17 Konstytucji RP, a także przepisy Prawa o notariacie o trybie podejmowania uchwał rady izby notarialnej wykluczają legalność podejmowania uchwał przez radę izby notarialnej „poza posiedzeniem w drodze głosowania obiegowego, niezależnie od jego ostatecznej formy”.
W szczególności, art. 36 § 1 Prawa o notariacie wymaga dla ważności uchwał rady izby notarialnej obecności co najmniej połowy jej członków. Wprowadzenie innego niż ustawowo określony trybu głosowania i podejmowania uchwał narusza nie tylko wymóg obecności członków rady w trakcie głosowania, istotny dla ustalenia quorum, ale również wymaganie obradowania rady na posiedzeniach. Wymieniony przepis nie ma charakteru dyspozytywnego, ani też nie przewiduje innych, niż bezpośredni udział członków rady izby notarialnej w jej posiedzeniach, możliwości podejmowania uchwał. Dlatego uznać należy, że regulacja ta wyklucza inne tryby podejmowania uchwał, w tym oddanie głosów bez odbycia posiedzenia, „przy pomocy faksu lub droga elektroniczną, przy użyciu podpisu elektronicznego”. Upoważnienie rady izby notarialnej do odmiennego niż ustawowo uregulowany sposób głosowania wymagałoby wyraźnego i jednoznacznego unormowania.
Brak takiego upoważnienia ustawowego nakazuje kwalifikować jako sprzeczną z prawem uchwałę przewidującą inny, niż ustawowo określony, sposób podejmowania uchwał. Powyższe uzasadnia wniosek o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 47 § 2 Prawa o notariacie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Po doręczeniu Krajowej Radzie Notarialnej odpisu skargi Ministra Sprawiedliwości na uchwałę nr …/2012 Rady Izby Notarialnej w W. z dnia 3 kwietnia 2012 r., do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo tej Rady Izby Notarialnej z dnia 3 września 2012 r. z informacją, że organ ten w dniu 1 września 2012 r. podjął uchwałę nr …/2012, zmieniającą zaskarżona uchwałę i uchylającą kwestionowany przez Ministra Sprawiedliwości ust. 14 § 2 załącznika do zaskarżonej uchwały.
Według Rady Izby Notarialnej w W., tak udokumentowane usunięcie „z obrotu prawnego” wymienionego postanowienia, uzasadniało jej wniosek o umorzenie postępowania. Do wniosku Rady Izby Notarialnej w W. o umorzenie postępowania przychylił się pełnomocnik Ministra Sprawiedliwości na rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 19 września 2012 r. Wszystko to doprowadziło do umorzenia postępowania na zgodny wniosek stron także dlatego, że wydanie orzeczenia dotyczącego zaskarżonej regulacji, która została w udokumentowany sposób wyeliminowana z obiegu prawnego, stało się zbędne (art. 355 k.p.c.).