Postanowienie SN z 31 października 2005 r., IV CK 385/05

Wydany

31 października 2005 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa Banku (...) SA w K. (poprzednio Banku (...) SA w K.) I Oddziału w I. przeciwko M. L. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 października 2005 r., na skutek kasacji pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 października 2004 r., sygn. akt I ACa (...),

Skład

SSN Mirosława Wysocka

Sentencja

1. odrzuca kasację;
2. oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej w postępowaniu kasacyjnym.

r.

Uzasadnienie

W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2004

18. skarżąca podała, że kasację opiera „na przesłankach wynikających z art. 3931 pkt 1 i 2 k.p.c.: 1. przez uznanie, iż w okolicznościach sprawy w odniesieniu do składanych przez pozwaną, iż nie zachodzą przesłanki z art. 82 k.c., które winny dawać podstawę do uznania przesłanek określonych w art. 82 k.c. oraz 2. uznanie, że zbędne było (i jest nadal) przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Janiny Lisowskiej wobec braku istotnego znaczenia, jak również przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego psychiatry”.

Sąd Najwyższy zważył, że z samego brzmienia zacytowanego sformułowania wynika tak rażący i oczywisty brak elementarnych wymagań w zakresie przytoczenia 2 podstaw kasacji, że zbędne jest bliższe analizowanie kasacji pod tym kątem.

Niewskazanie naruszonego przepisu postępowania, sposobu jego naruszenia oraz wpływu naruszenia na wynik sprawy jest równoznaczne z niepowołaniem tej podstawy kasacji. Wypowiedź dotycząca art. 82 k.c. nie pozwala w ogóle na ustalenie jej językowego i logicznego znaczenia, a z całą pewnością – nie precyzuje sposobu i formy naruszenia tego przepisu prawa materialnego.

Niespełnienie wymagania, o którym mowa w art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c. uzasadnia odrzucenie kasacji jako niedopuszczalnej, stosownie do art. 3937 § 2 k.p.c.

Kasacja nie spełnia także wymagania polegającego na przedstawieniu okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.), bowiem ograniczenie się do stwierdzeń, że „wydane orzeczenia-wyroki oczywiście naruszają prawo poprzez uznanie, że pozwana w sposób niezakłócony podejmowała decyzje i składała oświadczenia woli przy zawieraniu ugody i oświadczeniu o ustanowieniu hipoteki” oraz, że „nastąpiło oczywiste naruszenie prawa, a w szczególności art. 217, 227, jaki i 286 k.p.c., nie mówiąc już o art. 233 § 1 k.p.c.” stanowi jedynie pozór zadośćuczynienia temu istotnemu wymaganiu kasacji. Brak w tym zakresie stanowi samodzielną podstawę odrzucenia kasacji.

Powołane przepisy, obowiązujące do dnia 5 lutego 2005 r., zostały zastosowane na podstawie art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98).

Wniesienie kasacji niespełniającej podstawowych wymagań procesowych, stawianych kasacji, co prowadziło do jej odrzucenia, nie upoważnia do skutecznego domagania się przez adwokata z urzędu przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999/6/123).