Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 września 2002 r. Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie z powodu utraty zdolności sądowej przez pozwane Przedsiębiorstwo wskutek jego wykreślenia z rejestru. Po wydaniu postanowienia okazało się, że podstawę wykreślenia stanowiło zarządzenie Wojewody Z. z dnia 29 listopada 2000 r. – wydane z powołaniem się na przepisy art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (jednol. tekst: Dz. U. z 1991 r. Nr 18, poz. 80 ze zm.) i § 51 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 r. w sprawie wykonania ustawy o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 170 ze zm.) – o uznaniu przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Przedsiębiorstwo Połowów i Usług Rybackich „B.” w K. za zlikwidowane. Przepisy powołanej ustawy z dnia 25 września 1981 r., nie przewidują ogólnego następstwa prawnego zlikwidowanego przedsiębiorstwa państwowego; z art. 49 ust. 1 wynika jedynie, że mienie pozostałe po likwidacji przedsiębiorstwa przejmuje Minister Skarbu Państwa.
Gdyby doszło do przejęcia mienia pozostałego po likwidacji Przedsiębiorstwa Połowów i Usług Rybackich „B.” w K. przez Ministra Skarbu Państwa, to Skarb Państwa ponosiłby odpowiedzialność za zobowiązania tego Przedsiębiorstwa na zasadach i w zakresie przewidzianym w art. 40 § 2 k.c. Ta ograniczona odpowiedzialność nie jest natomiast wystarczająca do przyjęcia, że Skarb Państwa jest ogólnym następcą prawnym tego Przedsiębiorstwa (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2000 r., I CR 149/88, OSNC 2001, nr 5, poz. 75).
Jak z powyższego wynika, nie ma ogólnego następcy prawnego strony pozwanej, która utraciła zdolność sądową w toku postępowania kasacyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne (art. 182 § 1 zdanie drugie k.p.c. w związku z art. 391 i art. 39319 k.p.c.).