Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w G. w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela S. K. przeciwko dłużnikowi M. Z. w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 5 marca 2009 r.
Od wyżej wskazanego postanowienia Sądu Okręgowego dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2010 r., nr 155, poz. 1037), którą znowelizowano m. in. instytucję skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ograniczając jej zakres przedmiotowy. Nowelizacją dodano do art. 7674 k.p.c. § 3, zgodnie z którym w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.
Dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia po dniu wejścia w życie nowelizacji, więc – wobec tego, że nowelizacja nie zawiera, ani nie jest objęta przepisami intertemporalnymi regulującymi w sposób szczególny stosowanie poprzednio obowiązujących przepisów do skarg wniesionych wobec orzeczeń wydanych w okresie obowiązywania tych przepisów – do wprowadzonych przez nią zmian w przepisach proceduralnych należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe przepisy stosuje się od chwili ich wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań (tak SN m. in. w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.). Na taką wykładnię wskazuje również uzasadnienie projektu nowelizacji, w którym stwierdzono, że: „W związku z faktem, że uregulowania projektu zaprowadzają sytuację korzystniejszą dla osób poszkodowanych, w projekcie nie zamieszczono przepisów intertemporalnych.
Przepisy projektowanej ustawy będą zatem miały zastosowanie także do orzeczeń 3 sądowych wydanych przed jej wejściem w życie” (druk nr 2525 z dnia 13 listopada 2009 r.). Prowadzi to do wniosku, że skarga dłużnika jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. jw