Uzasadnienie
J. F. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 lutego 2007 r., wydanego w postępowaniu o ogłoszenie upadłości Fabryki Urządzeń Chłodniczych w B., mocą którego Sąd odwołał go z funkcji syndyka masy upadłości Fabryki Urządzeń Chłodniczych w B. i syndykiem wyznaczył inną osobę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W dniu 25 września 2010 r., wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz.1037), zmienił się stan prawny w zakresie dotyczącym skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia. Według nowego stanu prawnego, przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem mogą być tylko prawomocne wyroki kończące postępowanie w sprawie, prawomocne postanowienia co do istoty sprawy wydane w postępowaniu nieprocesowym, prawomocne postanowienia wydane w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz prawomocne postanowienia wydane w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241 , art. 5192
, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). Inne prawomocne postanowienia, w tym postanowienia incydentalne, a także orzeczenia wydane w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, nie mogą być przedmiotem skargi. Jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b k.p.c.).
Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zd.1.k.c., z którego wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego.
W ustawie z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano przepisów przejściowych, co oznacza, że od chwili wejścia w życie ustawy, zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienione w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. W myśl art. 4248 k.p.c. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu, przeto na podstawie powołanego przepisu Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.