Postanowienie SN z 22 listopada 2007 r., IV CNP 155/07

Wydany

22 listopada 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 1 lutego 2007 r., w sprawie z powództwa J. M. przeciwko H. W. i B. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2007 r., odrzuca skargę.

Skład

SSN Józef Frąckowiak

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Pozwane H. W. i B. W. wniosły skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 1 lutego 2007 r., zarzucając naruszenie przepisów art. 1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. i w zw. z art. 13 i 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Jednocześnie skarżące nie wskazały przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie jest niezgodnie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c. Między innymi w skardze tej powinno się wskazać przepis (przepisy) prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne” (art. 4245 § 1 pkt 3). Nie sanuje tego braku okoliczność, że przepisy prawa powołane zostały w podstawach, na których skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.), skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele. Przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienie pozostaje w związku z treścią art. 4244 k.p.c., natomiast wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest konieczne, bowiem istotą skargi jest właśnie stwierdzenie niezgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem, a więc konkretnym jego przepisem. Naruszenia prawa materialnego lub procesowego mogą, ale nie muszą spowodować niezgodności z prawem. Przepisy powołane w podstawach skargi niekiedy będą jednocześnie przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie zawsze jednak zależność taka będzie występować.

Wypełnienie obowiązku związanego z wymaganiem określonym w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. - nałożonego na osoby uprawnione do sporządzenia skargi, którymi są profesjonalni pełnomocnicy procesowi lub podmioty o kwalifikacjach wskazanych w ustawie - nie może być, z przyczyn wskazanych, zastąpione przez powołanie jedynie podstaw skargi i ich uzasadnienie.

Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.

db