Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w E. oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 40 000 zł. z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez pozwaną z nieruchomości powoda.
Od powyższego prawomocnego wyroku pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest wykazanie przez skarżącego, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, spełnienie tej przesłanki wymaga przeprowadzenia przez skarżącego wszechstronnego i wyczerpującego wywodu prawnego, w którym „wykaże” (a nie jedynie „wskaże”, „przytoczy”, czy „uwiarygodni”), że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawych nie było i nie jest możliwe. Musi zatem w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości dowieść istnienia tej przesłanki i ją przekonująco uzasadnić. Środkami umożliwiającymi wzruszenie zaskarżonego orzeczenia są nie tylko skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, jak wywiódł skarżący, lecz także inne narzędzia procesowe, takie jak np. powództwo przeciwegzekucyjne, a zatem skarżący we wskazanym wywodzie prawnym powinien także wykazać niemożność skorzystania również z tych środków (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140 i z dnia 16 kwietnia 2014 r. IV CNP 65/13, nie publ.).
Ponieważ pozwana nie wykazała w żaden sposób niemożności skorzystania z innych – poza skargą kasacyjną i skargą o wznowienie postępowania – środków umożliwiających wzruszenie zaskarżonego wyroku, skarga podlega odrzuceniu na 3 podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako niespełniająca wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.