Uzasadnienie
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia winna odpowiadać wymogom szczególnym dla tego środka procesowego określonym w art. 4245 § 1 k.p.c. Ich zachowanie podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, a brak któregokolwiek z koniecznych elementów skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 4248 § 1 k.p.c.).
W skardze wniesionej przez pozwaną nie został wskazany, jako wyodrębniony element skargi, przepis prawa z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). W skardze ograniczono się również do stwierdzenia, że zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego nie podlegał zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na możliwą wartość przedmiotu zaskarżenia, co nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe 2 (4245 § 1 pkt 5 k.p.c.), w szczególności w sytuacji, gdy jeden z zarzutów zawartych w skardze dotyczy pozbawienia pozwanej możliwości obrony jej praw.
Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, że skarga nie odpowiadała wymogom określonym w art. 4245 § 1 k.p.c. Dlatego też podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.