Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2007 r. Sąd Rejonowy w L. zasądził solidarnie od M.R., R.J. i M.O. na rzecz K.S. kwotę 6.268,44 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 października 1998 r. do dnia zapłaty i oddalił powództwo w pozostałej części.
M.R. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyroku Sądu Rejonowego.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń sądu pierwszej instancji jedynie w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Pojęcie wyjątkowego wypadku dotyczy zarówno przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia (wynikających z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych praw i wolności człowieka i obywatela), jak i przyczyn, dla których strona postępowania sądowego nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych do zaskarżenia orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 listopada 2006 r., II CNP 85/06, niepubl.). Do wyjątkowych wypadków niepoddania orzeczenia kontroli instancyjnej zalicza się m. in. ciężką chorobę strony, uniemożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, stan psychiczny strony uniemożliwiający podjęcie rozsądnej decyzji co do zaskarżenia niekorzystnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, katastrofę, klęskę żywiołową, błędne poinformowanie przez pracownika sądu o sposobie i terminie zaskarżenia (por. postanowienie Sadu Najwyższego z 2 lutego 2006 r. III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz. 113).
Stosownie do treści art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący powinien wykazać w skardze, że występuje wypadek wyjątkowy uzasadniający wniesienie skargi. Warunek ten nie został spełniony. Skarżący nie wyjaśnił dlaczego nie zaskarżył wyroku z dnia 12 lipca 2007 r. apelacją, koncentrując się jedynie na przyczynach niezgodności orzeczenia z prawem.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., odrzucił skargę.