Uzasadnienie
Podstawą skargi powódki o stwierdzenie niezgodność z prawem wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 21 kwietnia 2011 r. jest naruszenie prawa materialnego tj. art. 417 k.c. w zw. z art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266). W uzasadnieniu podstaw skargi wskazano, że sąd drugiej instancji oddalił apelację powódki od wyroku oddalającego powództwo o odszkodowanie na skutek wadliwego ustalenia, że powódka nie podała powierzchni użytkowanych przez osobę uprawnioną do lokalu socjalnego a przez to nie wykazała wysokości szkody W związku z tym trzeba zważyć, że zgodnie z treścią art. 4244 zd. 2 k.p.c. podstawą skargi nie mogą być natomiast zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Jak słusznie wyjaśnił z kolei Sąd Najwyższy w postanowieniu z 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III BP 2/05 (OSNP 2006/3-4/53) podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, w tym w szczególności zarzut nieustalenia okoliczności niezbędnych do zastosowania przepisu prawa materialnego (podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 stycznia 2009 r., II BU 11/08, nie publ.; z dnia 26 października 2010 r., II CNP 56/10, nie publ.).
Wprawdzie skarżąca zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego ale, nie kwestionując ich wykładni, naruszenia prawa upatruje w wadliwych ustaleniach faktycznych sądu.
Z tych przyczyn należało odrzucić skargę na podstawie art. 4244 zd. 2 w zw.
z art. 424 § 1 k.p.c. md