Postanowienie SN z 22 sierpnia 2007 r., IV CSK 259/07

Wydany

22 sierpnia 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A.W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 sierpnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Antoni Górski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu z przytoczeniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie (por. postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2004 r.,

II CZ 28/06, LEX NR 198531). Skarga pozwanego w niniejszej sprawie nie spełnia wymogu należytego uzasadnienia wskazywanej konieczności dokonania wykładni art. 416 k.c. Ogranicza się bowiem w tej kwestii do następującego jednozdaniowego stwierdzenia: Z jednej strony przepis (chodzi o art. 416 k.c.) nie odnosi się do Skarbu Państwa oraz innych osób prawnych przy wykonywaniu władzy publicznej, podczas gdy z drugiej, w odniesieniu do osób prawnych, przyjmuje odpowiedzialność na zasadzie art. 415 k.c. bądź art. 430 k.c. Brak należytego uzasadnienia występowania okoliczności, która miałaby usprawiedliwiać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stanowi brak konstrukcyjny, nieusuwalny, skutkujący odrzucenie skargi (art. 3986 § 3 k.p.c.). Dlatego orzeczono jak w sentencji.