Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 lutego 2008 r. Sąd Okręgowy w G. umorzył postępowanie w pozostałym zakresie, tj. ponad zasądzoną kwotę 698.300 zł z uwagi na cofnięcie przez powoda powództwa (pkt II wyroku) oraz orzekł o kosztach procesu w ten sposób, że zniósł je wzajemnie między stronami (pkt IV wyroku).
Od powyższego wyroku w części obejmującej rozstrzygnięcie w pkt II i IV powód wniósł apelację.
Sąd Apelacyjny uznał, że powód nieprawidłowo zaskarżył zawarte w wyroku
Sądu Okręgowego postanowienia o częściowym umorzeniu postępowania i kosztach procesu apelacją, podczas gdy właściwym środkiem do ich zaskarżenia było zażalenie. W konsekwencji apelację powoda potraktował jako zażalenie, które jednak wniesione zostało po terminie określonym w art. 394 § 2 k.p.c., i z tej przyczyny zaskarżonym postanowieniem orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. i nie obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.
Postanowienie to, w części odrzucającej zażalenie, powód zaskarżył skargą kasacyjną zarzucając naruszenie art. 394 § 2, 369 § 2, 373 zd. 1, 379 pkt 5 k.p.c.
Wnosił o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi
Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii tych orzeczeń, w szczególności jego przedmiotem nie jest umorzenie postępowania lecz odrzucenie środka zaskarżenia.
Z tych względów wniesiona skarga podlegała odrzuceniu (art. 398 § 3 k.p.c.).
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego znajduje podstawę w przepisach art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 3