Postanowienie SN z 13 listopada 2009 r., IV CSK 376/09

Wydany

13 listopada 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa W.S. przeciwko Szpitalowi Klinicznemu […] o odszkodowanie i zadośćuczynienie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt [...],

Skład

SSN Krzysztof Pietrzykowski

Sentencja

1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

r.

Uzasadnienie

Jako podstawy skargi kasacyjnej wskazano na art. 19 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej i na art. 32 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, w zakresie prawa materialnego, oraz na art. 233 i art. 382 k.p.c., w zakresie prawa procesowego.

Zauważyć trzeba, że, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Nie budzi wątpliwości, że powołane w skardze podstawy z zakresu prawa procesowego są w świetle tej regulacji niedopuszczalne. Skarżąca zarzuca bowiem Sądowi

Apelacyjnemu wadliwą ocenę dowodów (uznanie na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów, że przyczyną zarażenia skarżącej nie były zaniedbania szpitala i nieprawidłowe działanie lekarzy). Jeżeli chodzi o materialnoprawną podstawę skargi kasacyjnej, to potencjalnie zarówno art. 19 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, jak i art. 32 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty mogą prawidłową podstawą. Jednakże skarżąca, wbrew temu, co twierdzi w skardze, nie zarzuca dokonania ich wadliwej wykładni czy zastosowania, lecz nieprawidłową ocenę stanu faktycznego (wynikającą z oceny dowodów) co do poprawności funkcjonowania szpitala, w którym skarżąca była hospitalizowana, a także wadliwą interpretację dowodu - oświadczenia skarżącej o zgodzie na wykonanie zabiegu medycznego. Mimo że skarżąca złożyła stosowne oświadczenia o wyrażeniu zgody na dokonanie zabiegów operacyjnych, to w skardze podnosi, że nie była właściwie poinformowana o możliwych powikłaniach, a zatem jej zgoda nie spełnia niezbędnych standardów tzw. „zgody uświadomionej". Niewątpliwie trzeba stwierdzić, że kwestia tego, jakie wymagania co do uzyskania zgody od pacjenta statuują powołane przepisy jest problemem z zakresu ich wykładni, jednakże w tej sprawie w skardze nie powołuje się tych kwestii, a jedynie wadliwe zinterpretowanie przez Sąd Apelacyjny złożonych przez skarżącą oświadczeń o wyrażeniu zgody na zabieg medyczny. Powoduje to, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna, podlega zatem odrzuceniu na podstawia art. 3986 § 3 k.p.c. 3

Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.