Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 10 czerwca 2009 r. oddalił wniosek uczestnika postępowania B. K. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 31 października 2008 r., którym odrzucono jego apelację oraz odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 10 czerwca 2009 r., które uczestnik postępowania B. K. zaskarżył w całości, zarzucono naruszenie art. 168 § 1 k.p.c.
Skarżący wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienia wskazane w § 1 i § 2 tego przepisu.
Postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie należy do kategorii orzeczeń określonych w art. 3941 § 1 k.p.c. Nie ma ono również charakteru postanowienia kończącego postępowanie. W tym zakresie zażalenie było zatem niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370, 3941 § 3 i 39821 k.p.c.
W wyniku oddalenia wniosku o przywrócenie terminu Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie zostało wniesione po terminie. Skuteczne podważenie tej oceny wymagało zakwestionowania zasadności odmowy przywrócenia terminu, co z uwagi na niezaskarżalność postanowienia w tym zakresie, było możliwe jedynie przy wykorzystaniu art. 380 k.p.c. Skarżący nie złożył odpowiedniego wniosku, wadliwie zaskarżając postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu. Z tego względu brak było podstaw dla stwierdzenia, że Sąd Okręgowy bezzasadnie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i wadliwie odrzucił zażalenie.
Zażalenie w części dotyczącej postanowienia o odrzuceniu zażalenia było zatem pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie 8 § 1 i 39821 k.p.c.